Federico Garcia Lorca: Ένας οργανικός διανοούμενος των λαϊκών τάξεων

του Παναγιώτη Αρβανίτη

αναδημοσίευση από το "Εκτός Γραμμής"

Χρόνια τώρα η παραδοσιακή μαρξιστική κριτική σκοντάφτει πάνω στις ίδιες λακούβες που έχει σκάψει η αστική κριτική, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τη λογοτεχνία είτε σαν μια απλή αντανάκλαση, είτε σαν ομολογία της κοινωνικής πραγματικότητας (Πλεχάνωφ, Λούκατς), οδηγούμενη έτσι αναπόφευκτα σε έναν ιδεαλισμό από την πίσω πόρτα.

Τόσο η μία, όσο και η άλλη προσέγγιση κάνουν το ίδιο λάθος: θεωρούν τα λογοτεχνικά έργα ως ενοποιημένες ολότητες, συμπαγείς, χωρίς αντιθέσεις, ανάγοντας τη «στράτευση» ενός καλλιτέχνη σε μια γραμμική αντιστοιχία της ζωής (δηλαδή της κοινωνικής του τάξης) με το έργο και τανάπαλιν. Ο Νταλί στο «Ρέκβιεμ για το Λόρκα» αγανακτεί λέγοντας: «Οι κόκκινοι, οι κοκκινωποί, οι ροζ και οι μωβροζέ ακόμα εκμεταλλεύτηκαν βέβαια μία δημαγωγική προπαγάνδα γύρω από το θάνατο του Λόρκα προσπαθώντας και μέχρι σήμερα ακόμα να παρουσιάσουν το Λόρκα σαν πολιτικό ήρωα. Εγώ όμως που έτυχε να’ μαι ο πιο στενός του φίλος μπορώ να βεβαιώσω ενώπιον Θεού και Ιστορίας πως ο Λόρκα, εκατό τα εκατό ποιητής αγνός, ήταν ο πιο αποστολικός άνθρωπος που γνώρισα. Δεν ήταν παρά το εξιλαστήριο θύμα ζητημάτων προσωπικών, υπερπροσωπικών και τοπικών και πάνω απ’ όλα το αθώο θύμα της παντοδύναμης και κοσμικής σύγχυσης του ισπανικού εμφυλίου πολέμου». Παρόλη την καχυποψία που αναπόφευκτα μας προκαλεί η πολιτική στάση του Νταλί, εδώ μάλλον απαντά λανθασμένα σε ένα σωστό όμως ερώτημα: Πώς ο Λόρκα, που ποτέ δεν είχε δηλώσει κάποια συγκεκριμένη πολιτική πεποίθηση, ενώ φλέρταρε διαρκώς μ’ ένα απολίτικο αισθητισμό, τελικά κατόρθωσε με το έργο και τη ζωή του να αποτελέσει φωτεινό οργανικό διανοούμενο, προσδεμένο πάντα στις αγωνίες και τα προβλήματα, την κουλτούρα και τις παραδόσεις των κατώτερων λαϊκών, αλλά ακόμα και των λούμπεν προλεταριακών στρωμάτων, όπως οι τσιγγάνοι της Ανδαλουσίας, ή οι αφροαμερικάνοι του Χάρλεμ;

η συνέχεια εδώ...

Όλα πήγαιναν καλά, οι απεργίες και η ΕΑΑΚ μας έφταιξαν..

Ένα κείμενο-απάντηση του Χρήστου Αβραμίδη στον καθηγητή Μαρτινίδη [1]

Αν όπως θα μας έλεγε ο Αλέν Μπαντιού μία από τις λειτουργίες της τέχνης είναι να παρουσιάζει την ουσία και την αλήθεια με αφαιρετικό τρόπο, τότε το κείμενο του Πέτρου Μαρτινίδη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, πραγματικό αριστούργημα. Καλλιτέχνης άλλωστε και ο ίδιος κατάφερε μέσα σε 440 λέξεις να απεικονίσει τα κομβικά σημεία μέσα από τα οποία συγκροτείται η κυρίαρχη ιδεολογία έτσι ώστε να συνενώνει διαφορετικά στρώματα για να διατηρείται το κατεστημένο . Θύμισε με λίγα λόγια, άρθρο του κ. Πρετεντέρη και συγκεκριμένα εκείνο το αλησμόνητο, που λέει ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια αντί για επιστήμονες, παράγουν οπαδούς της ΑΝΤΑΡΣΥΑ [2]. Μεταξύ των γνωστών πλέον χαρακτηριστικών παρατηρούμε, ταύτιση των άκρων, καταδίκη της οποιασδήποτε «βίαιης» αντίδρασης του κόσμου της εργασίας , ενάντια στην βία που ήδη δέχεται και φυσικά η αναγκαία πολιτική προετοιμασία καταστολής των εν ενεργεία αγώνων. Μεταξύ άλλων, ο κύριος Μαρτινίδης πιάνει το ζήτημα της αξιολόγησης, του Νόμου Πλαίσιο, του ασύλου και φυσικά της δημοκρατίας που χάθηκε. και επομένως θα προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε απαντήσεις επί των συγκεκριμένων ζητημάτων.

Εργολαβίες και ΕΑΑΚ

Ο κύριος Μαρτινίδης, βέβαια, μετά από τόσους μήνες, δεν είδε τους απλήρωτους εργαζόμενους που όπου σταθούν και όπου βρεθούν, μιλούν για το πρόβλημά τους, το πεζό ζήτημα του ότι δεν έχουν να ταΐσουν τα παιδιά τους . Όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι για τους οποίους εμείς οι «μαφιόζοι» έχουμε μάθει να νοιαζόμαστε, να συζητούμε και να αγωνιζόμαστε και καμιά φορά να κλαίμε κιόλας είναι για τον κύριο Μαρτινίδη, μερικά αόρατα ανθρωπάκια. Δεν τον πρόσβαλε ότι τόσα χρόνια κάποιοι μεταχειρίζονται τους εργαζόμενους  σαν σκουπίδια,  αντίθετα είναι τα σκουπίδια, που προσβάλουν τον αφηρημένο άνθρωπο.

Στην συνέχεια, πάντα, μέσα από το άρθρο στην Καθημερινή, προσωποποίησε το πρόβλημα σε μία από τις συνιστώσες του φοιτητικού κινήματος και την ταύτισε με τον ΣΥΡΙΖΑ παρότι ασφαλώς θα γνωρίζει ότι οι δυνάμεις της ΕΑΑΚ έχουν ως πυρήνα τους, τους αγωνιστές  της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Το κυριότερο όμως είναι ότι ο κύριος Μαρτινίδης, ταύτισε την ΕΑΑΚ με μαφιόζικη ομάδα.

η συνέχεια εδώ...

Κ.Αρβανίτης: "Είναι η αντίληψη μιας ομάδας εξουσίας που θεωρείτο κράτος λάφυρο και έχει ένα μοτί­βο: Όσοι βρίσκονται εντός του καμβά είναι συνο­μιλητές, όσοι βρίσκονται εκτός είναι άκρο. Εμείς θεωρούμαστε ενδεχομένως άκρο, αλλά για μας εί­ναι τιμή αυτό. "

Συνέντευξη στο ΠΡΙΝ στο Γιώργο Λαουτάρη

Η αναφορά σας στον Νίκο Δένδια ήταν τελικά αφορμή ή αιτία για την αποπομπή σας από τον «αέρα»;

Είναι αφορμή και γελοία μάλιστα, διότι δεν στηρίζεται σε κανέναν κανόνα δημοσιογραφι­κής γραφής, σε ό,τι αφορά την απάντηση του κ. Λιάτσου και την πιο επικίνδυνη απάντηση που έδωσε ο κ. Σίμος, όχι με την ιδιότητα του προέδρου της ΕΡΤ αλλά αυτή του δημοσιο­γράφου. Όμως η εκπομπή δεν κόπηκε από τον δημοσιογράφο Σίμο αλλά από τον διευθύνοντα σύμβουλο και τον γενικό διευθυντή ενημέρωσης. Είναι καθαρά πολιτική δίωξη με άστοχη δημοσιογραφική αφορμή. Ο κ. Λιάτσος έχει κάνει τρία μεγάλα δημοσιογραφικά λάθη στην ανακοίνωση του. Πρώτον, στο σημείο που αναφέρει πως ζητήσαμε την παραίτηση του κ. Δένδια. Δεν τη ζητήσαμε ποτέ. Εμείς θέσαμε μόνο ερωτήματα για τα νέα δεδομένα και τις πρόσφατες δηλώσεις του υπουρ­γού. Το δεύτερο λάθος του γενικού διευθυντή ενημέρωσης ήταν ότι υπο­στήριξε πως δεν κλήθηκε ο κ. Δένδιας να απαντήσει. Στις 6.05 το πρωί ήταν αδύνατο. Επίσης, σε κανένα δημοσιογραφικό σχόλιο δεν απαι­τείται η παράλληλη συμμετοχή του ανθρώπου στον οποίο αναφέρεται ο δημοσιογράφος. Στη συγκεκριμένη εκπομπή κάναμε σχόλιο και για τον Ομπάμα. Έπρεπε κατά τον κ. Λιάτσο να παρέμβει ο πρόεδρος των ΗΠΑ για να απαντήσει; Φαντάζομαι ότι έτσι δημοσιογραφούσε ο κ. Λιάτσος όλα αυτά τα χρόνια. Αν μας δείχνει αυτό τον δρόμο, θα τον ακολουθή­σουμε στο εξής.

η συνέχεια εδώ...

Δύο τηλεοπτικά δοκιμαντέρ για την ιστορία των απαρχών του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ Α ΜΕΡΟΥΣ
Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει την ιστορία των πρώτων θεάτρων στην Αθήνα, από το 1835 μέχρι το 1920. Ο συλλέκτης ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ παρουσιάζει τη συλλογή του από καρτ-ποστάλ ή γκραβούρες σχετικά με την ιστορία των θεάτρων των Αθηνών. Γίνεται αναφορά στο πρώτο θέατρο και στην εξέλιξη του θεάτρου μέσα από τα Καφέ Σαντάν. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η ιστορία της δημιουργίας των θεάτρων στην Αθήνα με παράλληλες αναφορές σε όλες τις θεατρικές σκηνές, ενώ γίνεται λόγος για το θεατρικό είδος της οπερέτας και της επιθεώρησης. Τέλος, ο Χ. ΠΑΤΕΡΑΣ κάνει λόγο για την πρώτη παράσταση στο Ηρώδειο και την παράσταση αρχαίου δράματος στο Στάδιο.

η συνέχεια εδώ...

Σαν σήμερα το 1911 γεννήθηκε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της γενιάς του 1930!

«Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα,
στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά,
ένα αμπέλι κι ένα καράβι.
Που σημαίνει, με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».

                                                                 Οδυσσέας Ελύτης 

 

 

 

ΉΡΘΑΝ ΝΤΥΜΕΝΟΙ ΦΙΛΟΙ (ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ)

 

 

Ήρθαν
ντυμένοι φίλοι
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας
και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους

η συνέχεια εδώ...

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΤΙΣ 5/11

ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ, ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ…

 ΩΣ ΕΔΩ!!!

Εκείνοι ψηφίζουν νέα μέτρα… εμείς ας φτιάξουμε μια νέα κοινωνία... στα μέτρα μας!

Ήρθε η ώρα να τους ανατρέψουμε με συνελεύσεις, καταλήψεις, απεργίες!

*επειδή το μνημόνιο υποθηκεύει τις ζωές μας

*επειδή χθες σφάξαν τις συντάξεις, σήμερα σφάζουν τους μισθούς κι αύριο θα ζητήσουν ανθρωποθυσίες

*επειδή δεν δίνουν δίφραγκο για την Παιδεία του λαού, και την Υγεία

*επειδή δεν θα αφήσουμε οι λίγοι να ληστεύουν τον πλούτο των πολλών

*επειδή η ζωή μας, μας ανήκει κι εμείς θα αποφασίζουμε γι’ αυτήν!!!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 5/11, ΣΤΙΣ 12:00, ΣΤΗΝ AULA

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΤΕΤΑΡΤΗ 6 & 7/11, ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΑΦ-ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

η συνέχεια εδώ...

Δεν μας τρομοκρατούν...

Τρία χρόνια κρίσης, τρία χρόνια συνεχιζόμενης λιτότητας. Στο όνομα της αποπληρωμής του δημοσίου χρέους και της παραμονής στην “αγία οικογένεια” της Ε.Ε, ο ελληνικός λαός έχει φορτωθεί μια σειρά από δυσβάσταχτα μέτρα και αναιρέσεις δημοκρατικών δικαιωμάτων που αποτελούσαν κεκτημένα αγώνων πολλών γενιών.

Παράλληλα, ο λαός προσπαθεί να δώσει τέλος σε αυτήν την επίθεση, κάνοντας μερικές από τις πιο μαζικές κινητοποιήσεις στην ιστορία του, δίνοντας μάχη σώμα με σώμα με το κράτος και το παρακράτος και πειραματιζόμενος με μορφές αγώνα που το έκαναν να αφουγκραστεί μορφές πραγματικής δημοκρατίας (πχ κίνημα πλατειών). Σε αυτούς τους αγώνες πάντα έχει απέναντι του τις κυβερνήσεις, τα Μ.Μ.Ε. και του κατασταλτικούς μηχανισμούς, που τα τελευταία χρόνια-υπό την επίβλεψη και τις οδηγίες των ευρωπαίων “εταίρων”-δείχνουν ένα συνεχώς σκληρότερο πρόσωπο. Έτσι, όπου δεν πίπτει λόγος…

        Αστυνομοκρατία

Χαρακτηριστική είναι η βιαιότητα με την οποία η αστυνομία προσπαθεί να καταστείλει τις λαϊκές κινητοποιήσεις. Οι εικόνες ΜΑΤάδων να “λούζουν” διαδηλωτές με δακρυγόνα, να πετάνε πέτρες, να χρησιμοποιούν τον κόσμο για ανθρώπινες ασπίδες γίνονται ολοένα και πιο συχνές.  Και σαν να μην έφταναν αυτά, η αστυνομία πρόσφατα υιοθέτησε χουντικές πρακτικές, βασανίζοντας τους συλληφθέντες αντιφασιστικής μοτοπορείας.

 Ακόμη πιο χαρακτηριστική, ήταν η κίνηση του κράτους να απαγορεύσει τις πορείες αλλά και κάθε δημόσια συνάθροιση την ημέρα της επίσκεψης της Α. Μέρκελ. Πέρα από σαφή ένδειξη υποτέλειας, μετέφερε το μήνυμα που ήθελε η κυβέρνηση. Τα μέτρα θα περάσουν και θα περάσουν πάση θυσία. Μάλλον η χούντα δεν τελείωσε το ‘73.

η συνέχεια εδώ...

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΩΝ ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Ανέκαθεν ο κλάδος των επαγγελμάτων γύρω από το χώρο του θεάτρου είχε περιορισμένες επαγγελματικές προοπτικές. Μια πραγματικότητα η οποία έγινε ιδιαιτέρως πιο έντονη στην εποχή της κρίσης.

Βασική διέξοδος για τους αποφοίτους του τμήματος μας ήταν η εκπαίδευση. Εδώ και δύο χρόνια  δρομολογείται η πλήρης κατάργηση του μαθήματος της θεατρικής αγωγής. Ένα νέο δεδομένο τόσο για όσους έχουν ήδη διοριστεί και οδηγούνται στην εφεδρεία, όσο και για μας. Επί της ουσίας, η στέρηση της διεξόδου του αποφοίτου του τμήματός μας από την εκπαίδευση συνιστά σοβαρότατη υποβάθμιση της αξίας του πτυχίου μας. Πλέον, το πτυχίο μας δε θα έχει κανένα επαγγελματικό αντίκρυσμα, ενώ η όποια κατοχύρωση εξασφαλίζει θα είναι αποκλειστικά ακαδημαϊκή.

Εκτός των άλλων, η δημιουργία ενός σχολείου αποκλειστικά τεχνοκρατικού περιεχομένου, στο οποίο απουσιάζει παντελώς κάθε έννοια πολιτισμού και ανθρωπισμού, ενώ η μοναδική του λειτουργία συνίσταται στο πως θα προετοιμάζει τους φοιτητές για τις εξετάσεις, αναιρεί την όποια ουσιαστική, γόνιμη και κοινωνικά οφέλιμη υπόστασή του.

Με κεντρικό θέμα την κατάργηση του μαθήματος της «θεατρικής αγωγής» αλλά και την γενικότερη πραγματικότητα που βιώνει ο εκπαιδευτικός, ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΩΝ (Π.Ε.ΣΥ.Θ),  καλεί μαζί με άλλους επαγγελματικούς και επιστημονικούς φορείς, σε πανελλαδικό συλλαλητήριο διαμαρτυράς, την Παρασκευή 2 Νοέμβρη, στο υπουργείο Παιδείας, στις 12.00.

Ακολουθεί το κάλεσμα:

«Τα Διοικητικά Συμβούλια των Επιστημονικών Φορέων των εκπαιδευτικών  Γαλλικής, Γερμανικής,  Καλλιτεχνικών, Πληροφορικής και Θεατρικών Σπουδών καλούν τους συναδέλφους, τους γονείς και κηδεμόνες και τους εκπαιδευτικούς φορείς σε                                    
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012, στις 12.00 μ.μ., στην έδρα του Υπουργείου
Παιδείας στο Μαρούσι, (Ανδρέα Παπανδρέου 37, Στάση ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα)

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ:
- Να μην περάσει η «γλώσσα» των περικοπών
- Να μην υπάρχει ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΩΡΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ
Δύο σχεδόν μήνες μετά το πρώτο χτύπημα του κουδουνιού οι μαθητές και οι μαθήτριές μας στερούνται το αυτονόητο δικαίωμά τους στη μόρφωση, αφού χιλιάδες είναι τα κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία.

ΖΗΤΟΥΜΕ:
- Την άμεση κάλυψη των κενών στα σχολεία με μόνιμους διορισμούς, αποσπάσεις και προσλήψεις αναπληρωτών.
- Εθελοντικές μετατάξεις στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση με την εφαρμογή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Παιδείας (ΦΕΚ, αρ. φύλλου 1493, τ. Β΄, 4 Μαΐου 2012) περί «Σύσταση κλάδων Γαλλικής Γλώσσας, Γερμανικής Γλώσσας, Καλλιτεχνικών Μαθημάτων, Πληροφορικής, Δραματικής Τέχνης και Θεατρικών Σπουδών εκπαιδευτικού προσωπικού Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης».
- Την έναρξη της διαδικασίας των μετατάξεων παράλληλα με τις μεταθέσεις.»

η συνέχεια εδώ...