ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ «ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ» : ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΣΕ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ

Η ιστορική αναδρομή…

Το τμήμα μας, στην λαμπρή και ένδοξη ιστορία του, προσέφερε δωρεάν μεταπτυχιακά προγράμματα για τους φοιτητές του, αλλά και για φοιτητές άλλων πανεπιστημίων, είτε της Ελλάδας, είτε του εξωτερικού. Ήταν άλλωστε και η νομοθεσία έτσι που δεν διευκόλυνε την επιβολή διδάκτρων στο δημόσιο-δωρεάν πανεπιστήμιο. Όμως το 2011 η κατάσταση άλλαξε με τον νόμο Διαμαντοπούλου. Έπειτα ήρθαν το 2014 οι «Οργανισμοί Λειτουργίας των ιδρυμάτων». Με αυτά τα «νομοθετήματα», άνοιξε το νομικό παραθυράκι για την δημιουργία μεταπτυχιακών με δίδακτρα, στην λογική της αυτοχρηματοδότησης των πανεπιστημίων με «ιδίους πόρους». Άλλωστε, η, κατά την ενδιάμεση τριετία, μείωση του προϋπολογισμού για τα πανεπιστήμια κατά 80%, δεν είναι τυχαία για τις εξελίξεις…

Έτσι είχαν τα πράγματα. Μέχρι που…

Όπως έγινε γνωστό πριν μερικές μέρες, οι καθηγητές του Τομέα Αρχαιολογίας του τμήματός μας, αποφάσισαν μέσα στις γιορτές (γιατί οι καθηγητές συνηθίζουν να παίρνουν τέτοιες αποφάσεις όταν οι φοιτητές δεν έχουν δυνατότητα ενημέρωσης και αντίδρασης) να δημιουργήσουν ένα νέο μεταπτυχιακό επί πληρωμή. Πρωτεργάτης σε αυτή την απόφαση, ήταν η περιβόητη κυρία Ματζουράνη, γνωστή για τον αγώνα της υπέρ του νόμου Διαμαντοπούλου. Το νέο ξενόγλωσσο μεταπτυχιακό Προϊστορικής Αρχαιολογίας, θα περιλαμβάνει μονοετές πρόγραμμα σπουδών (σε αντίθεση με όλα τα κανονικά μεταπτυχιακά του τμήματός μας) και υποτίθεται ότι θα απευθύνεται σε φοιτητές του εξωτερικού.

Ποιά είναι όμως η «ιστορική πραγματικότητα» ;

Η Πραγματικότητα είναι ότι το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό θα είναι ένα «μεταπτυχιακό της αγοράς». Δηλαδή καθορίζεται από την ζήτηση, χωρίς επαρκές χρονικό πλαίσιο και έρχεται να ενισχύσει το φαινόμενο των μονοετών μεταπτυχιακών που κατακλύζουν την αγορά εργασίας, υποβαθμίζοντας τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων, πόσο μάλλον εφόσον το μεταπτυχιακό αυτό αν και μονοετές και παρότι δεν θα προσφέρει αντίστοιχη κατάρτιση με το προπτυχιακό πρόγραμμα μας θα έχει μεγαλύτερη αναγνώριση! Και παρά τις δηλώσεις των καθηγητών, δεν υπάρχει καμία απολύτως δέσμευση ότι το μεταπτυχιακό αυτό θα απευθύνεται σε αλλοδαπούς φοιτητές. Δεν υπάρχει καμία απολύτως δέσμευση ότι τέτοια μεταπτυχιακά δεν θα αρχίσουν να γενικεύονται σαν φαινόμενο.

Υπάρχει όμως και μια άλλη, μακράν πιο ζοφερή εξέλιξη. Όπως έχει συμβεί και σε άλλα τμήματα της σχολή μας, όπως για παράδειγμα στο τμήμα ψυχολογίας, η εισαγωγή των διδάκτρων γίνεται στην αρχή με «ειδικά μεταπτυχιακά, με όρους, με δεσμεύσεις», μετά όμως γενικεύεται, καθώς τα  «ειδικά μεταπτυχιακά» ενσωματώνονται στο κανονικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών. Αποτέλεσμα; Στην ψυχολογία ένα βασικό μεταπτυχιακό κλινικής να έχει 9.000 ευρώ δίδακτρα. Και καθώς αυτά είναι χρηματοδοτούμενα «από ιδίους πόρους», πριμοδοτούνται έναντι των δωρεάν μεταπτυχιακών με αποτέλεσμα να κυριαρχούν στο πρόγραμμα προσφερόμενων. Η δημιουργία αυτού του ξενόγλωσσου μεταπτυχιακού αποτελεί τον δούρειο ίππο για την γενικευμένη επιβολή διδάκτρων.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι η συγκεκριμένη κίνηση έχει δημιουργήσει και αντιδράσεις ανάμεσα και στους ίδιους τους καθηγητές, καθώς πολλοί καθηγητές έχουν εκφράσει προβληματισμούς για αυτήν την ενέργεια. Η σκληρή πραγματικότητα εν τέλει, είναι ότι όσο συνεχίζεται η πρωτοφανής υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων, τόσο περισσότερο οι διοικήσεις των πανεπιστημίων αποδέχονται τη λογική λειτουργίας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Όπως άλλωστε έλεγε και ο γνωστός νεοφιλελεύθερος οικονομολόγος Μίλτον Φρίντμαν, «το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις για να ιδιωτικοποιήσεις μια δημόσια δομή, είναι να κόψεις την χρηματοδότηση».

Το ερώτημα λοιπόν είναι, εάν σαν ακαδημαϊκή κοινότητα και πιο συγκεκριμένα σαν φοιτητές, θα αποδεχτούμε την λογική της αυτοχρηματοδότησης και των διδάκτρων ή αν θα αγωνιστούμε συλλογικά για δημόσια δωρεάν παιδεία και κρατική χρηματοδότηση των ιδρυμάτων!

η συνέχεια εδώ...

Για πόσο μπορούν να κρύβονται κάτω από το χαλί οι εργολαβίες και τα σκουπίδια τους;

Για ακόμα μια φορά το ζήτημα του καθαρισμού των σχολών βρίσκεται στο προσκήνιο. Πηγαίνοντας προς τη Φιλοσοφική, για πολλά μέτρα, δρασκελίζουμε σωρούς σκουπιδιών. Η αιτία είναι και πάλι ότι η σύμβαση του ΕΚΠΑ με τον εργολάβο που είχε αναλάβει αυτή τη φορά το έργο έληξε και οι καθαρίστριες απολύθηκαν. Πρόκειται για μια ιστορία που επαναλαμβάνεται κάθε τόσο, με αποκορύφωμα την περσινή κατάσταση, όπου η σχολή έμεινε ακαθάριστη για μήνες και κατέστη πραγματικά επικίνδυνη, ενώ οι τότε καθαρίστριες πριν να απολυθούν, δούλευαν για μήνες χωρίς να πληρώνονται.

Σε μια προσπάθεια να μην επαναληφθούν τα περσινά, το ΕΚΠΑ προχώρησε στη σύναψη μιας πεντάμηνης σύμβασης με ανέργους του ΟΑΕΔ. Πρόκειται φυσικά για μια κακή προσπάθεια απόκρυψης του προβλήματος, αφού λιγότεροι από 80 (!) άνθρωποι, που πρώτη φορά κάνουν αυτή τη δουλειά, είναι αδύνατον να καλύψουν επαρκώς τις ανάγκες ολόκληρου του ιδρύματος, ενώ ταυτόχρονα η “λύση” αυτή αναπαράγει και πάλι τις γνωστές σχέσεις εργασιακού μεσαίωνα, της κακοπληρωμένης και με ημερομηνία λήξης εργασίας.

Τα κάθε φορά λαμβανόμενα ημίμετρα δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο από ένα χαλί κάτω από το οποίο επιχειρείται να κρυφτεί το πραγματικό πρόβλημα, η ανάληψη του καθαρισμού των σχολών από εργολάβους έναντι της απευθείας πρόσληψης μόνιμου προσωπικού καθαρισμού από το ίδιο το Πανεπιστήμιο. Οι εργολαβίες, εκτός του ότι κοστίζουν τελικά περισσότερο στο πανεπιστήμιο, απ' ό,τι θα κόστιζε μόνιμο προσωπικό, εκμεταλλεύονται τους/τις εργαζόμενους/ες σε ένα καθεστώς κακοπληρωμένης και ανασφαλούς εργασίας, αφού συχνά στο παρελθόν έχουν προβεί σε απολύσεις εργαζομένων (τουλάχιστον 3 φέτος).

Παρότι το Πανεπιστήμιο και η Σύγκλητος αναγνωρίζουν κατά καιρούς την αναγκαιότητα για πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, παραπέμποντας σε νομικά κωλύματα, εξακολουθούν να αναπαράγουν και να διαιωνίζουν το καθεστώς των εργολαβιών με όλα τα συνακόλουθά τους. Αυτό βέβαια δε συμβαίνει επειδή δεν μπορούν ιδρύματα και Υπουργείο να συνεννοηθούν. Συμβαίνει επειδή προτεραιότητά είναι μάλλον το πανεπιστήμιο να γεμίζει τις τσέπες εργολάβων αφενός, να μην αποτελεί αφετέρου, παραφωνία προς τις νεοφιλελεύθερες και μνημονιακές επιταγές για φθηνή, ανασφαλή κι ελαστική εργασία, παρά η απευθείας πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, που είναι το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί, ότι οι σχολές δε θα βρίσκονται κάθε τόσο σε αυτήν την κατάσταση.

Το πρόβλημα αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει να ανακυκλώνεται περισσότερο καθώς ως φοιτητές, ούτε είμαστε διατεθιμένοι να δρασκελείζουμε κατά καιρούς σκουπίδια για να φτάσουμε στη σχολή, ούτε να μένουμε σιωπηλοί μάρτυρες σε μια κατάσταση, όπου για το κέρδος εργολάβων, οι καθαριστές/ιες θα δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί υπό τη διαρκή απειλή της απόλυσης, μέσα σε μια συνολικότερη συνθήκη υποβάθμισης και αμφισβήτησης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας. Τα σκουπίδια δεν μπορούν να κρύβονται διαρκώς κάτω από το χαλί- το ίδιο και το πρόβλημα των εργολαβιών.

η συνέχεια εδώ...

Ασφαλιστικό...για να μην νοιώθεις καθόλου ασφαλής!

Στον ίδιο αντιλαικό τόνο των πρωτοφανών μέτρων για τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, κατέθεσε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το νέο νομοσχέδιο για την «μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού»,όπως λέγεται αλλιώς η υλοποίηση των δεσμεύσεων του μνημονίου για τσάκισμα του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης και η εξοικονόμιση πάνω από 2,5 δις για την αποπληρωμή του χρέους.Το μακρόπνοο αυτό σχέδιο που ξεκίνησε με το τζογάρισμα των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων στα χρηματιστήρια και στα δομημένα ομόλογα και ολοκληρώνεται με την υφαρπαγή των αποθεματικών τους για την αποπληρωμή του χρέους και το σκάνδαλο της ανακεφαλαιοποίησης των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, έρχεται να κλειδωθεί από το καινούργιο νομοσχέδιο που μετακυλίει την χασούρα σε εργαζόμενους και συνταξιούχους.

Χρόνια πολλά!Πάνω από 40 για την ακρίβεια θα πρέπει να δουλεύει κανείς (σύνταξη στα 62 με 40 χρόνια ασφάλισης – δηλαδή υπό την προϋπόθεση ότι κανείς θα είναι ασφαλισμένος από τα ... 22 - ή αλλιώς στα 67) για να πάρει 384 ευρώ (τα ψίχουλα της εθνικής σύνταξης, που είναι και το μόνο κρατικά εγγυημένο ποσό σύνταξης), πλέον μίας κύριας σύνταξης μειωμένης για όσους βγουν στη σύνταξη από 1-1-2016 σε συντριπτικό βαθμό σε σχέση με τα ισχύοντα σήμερα, που οι συντάξεις έχουν υποστεί σωρευτικές μειώσεις έως και 40% την πενταετία των μνημονίων. Ταυτόχρονα η ενοποίηση των ταμείων με την διατήρηση της ρήτρας μηδενικού ελλείματος, συνδέοντας δηλαδή τους γενικούς δημοσιονομικούς δείκτες με την ασφάλιση, ουσιαστικά de facto περικόπτει ακόμα περισσότερο τις συντάξεις φτάνοντας τες σε εξευτελιστικά επίπεδα. Έχει κι’άλλο.Σε αυτά τα εξευτελιστικά επίπεδα παλαιότερα χορηγούνταν το ΕΚΑΣ, το οποίο όμως για μεγάλα κομμάτια πληθυσμού καταργείται. Επιπλέον, οι ασφαλιστικές εισφορές αυξάνονται για όλες τις κατηγορίες εργαζομένων, ενώ οι ήδη καταβαλλόμενες συντάξεις θα υποστούν άμεσα, αλλά και μεσοπρόθεσμα, επιπλέον μειώσεις.

Χαρακτηριστικά είναι τα μέτρα για τους «ελεύθερους επαγγελματίες». Εδώ δεν πρόκειται για κάποια ρετιρέ ή ευγενείς κλάδους και ταμεία, όπως επιχειρεί να μας πείσει η κυβέρνηση της ... αριστεράς (!), αλλά για ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του επαγγελματικά ενεργού πληθυσμού (μηχανικοί,δικηγόροι,γιατροί,ασφαλισμένοι στον ΟΑΕΕ – πρώην ΤΕΒΕ, δηλαδή από μικρέμποροι έως και ... κομμώτριες, έως και καθηγητές που κάνουν ιδιαίτερα αλλά εκδίδουν αποδείξεις και δεν πληρώνονται μαύρα), και ιδιαίτερα στη νεολαία πρόκειται κυρίως για εργαζόμενους με μπλοκάκι, χωρίς συμβάσεις εργασίας, δηλαδή χωρίς καμία εργασιακή κατοχύρωση και δικαιώματα. Για αυτές τις κατηγορίες, δεν πρόκειται απλά για μείωση μισθών με την αύξηση των εισφορών, αλλά στην πραγματικότητα, σε συνδυασμό με την αύξηση των συντελεστών και του τρόπου φορολόγησης, κυριολεκτικά για εξαφάνιση.Ενδεικτικά οι εισφορές για έναν ελεύθερο επαγγελματία (συμπεριλαμβανομένων και των εργαζόμενων με μπλοκάκι) φτάνουν στο 38,45% του φορολογητέου εισοδήματος του. Να το πούμε απλά: κάποιος που θα βγάζει 1000 ευρω το μήνα (ποσό που τον καθιστά περίπου «προνομιούχο», υπό τις σημερινές συνθήκες, αφού κανένας νέος εργαζόμενος δεν παίρνει τέτοιο μισθό) θα πρέπει να καταβάλει για ασφαλιστικές εισφορές 385,50 ευρώ, πλέον εισφοράς αλληλεγγύης, δηλαδή να καταλήγει με 600,00 ευρώ, επί των οποίων θα φορολογείται με συντελεστή 26% από το πρώτο ευρώ (γιατί ως γνωστόν οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι κοινωνικά προνομιούχοι και δεν έχουν ελάχιστο αφορολόγητο εισόδημα, όπως όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι). Έτσι, μετά την αφαίρεση εισφορών και φόρων θα καταλήγει με 440 ευρώ, χωρίς να συνυπολογιστεί η εφαρμογή της προκαταβολής φόρου, που αν εφαρμοστεί, τα τελικά καθαρά μηνιαία έσοδα θα προσεγγίζουν επικίνδυνα το ... 0! Επιπλέον, ακόμα και όποιος έχει μηδενικά έσοδα (όντας άνεργος), ή λιγότερα από 586,00 ευρώ θα είναι αναγκασμένος να δίνει την κατώτερη εισφορά που υπολογίζεται επί των 586,00 ευρώ, δηλαδή 2.820,00 ευρώ το χρόνο! Και για όσους σκέφτονταν ότι κάποια στιγμή η κρίση θα ξεπεραστεί και τότε θα υπάρξουν περιθώρια ανάκαμψης του μελλοντικού τους εισοδήματος, ας το ξανασκεφτούν. Η εφαρμογή αυτής της μεταρρύθμισης, στην πραγματικότητα καταδικάζει όλους αυτούς τους εργαζόμενους να μην μπορέσουν ποτέ να φτάσουν – πολλώ δε μάλλον να ξεπεράσουν – το ... αστρονομικό ποσό των 1000 ευρώ το μήνα καθαρά, αφού για να έχουν αυτό το μηνιαίο εισόδημα, θα πρέπει να έχουν μικτά εισοδήματα της τάξης των 31.000 ευρώ το χρόνο.

Πρόκειται για μία «μεταρρύθμιση» που αφενός επιχειρεί να ρίξει ακόμα μεγαλύτερα τμήματα από τα ήδη εξαθλιωμένα εισοδήματα εργαζομένων και συνταξιούχων στο βαρέλι χωρίς πάτο του μη βιώσιμου χρέους, που διαλυτοποιεί ακόμα παραπάνω το υπό κατάρρευση ασφαλιστικό σύστημα (θα οδηγήσει σε μείωση των εισπραττόμενων εισφορών, αφού κανείς δε θα μπορεί να τις πληρώσει) και που, κυρίως, πετάει ένα πολύ μεγάλο τμήμα εργαζομένων εκτός επαγγέλματος, με μοναδική διέξοδο τη μετανάστευση. Αυτό το τμήμα του ειδικευμένου εργαζόμενου δυναμικού, θα αποτελέσει και έναν πυρήνα φθηνού, ευέλικτου, με δεξιότητες εργατικού δυναμικού στις χώρες των ... εταίρων μας, όπου θα αναγκαστεί να καταφύγει, αφού πλέον θα είναι καταδικασμένο στη μακροχρόνια ανεργία. Και ακριβώς γι’αυτούς τους λόγους, η σημερινή μεταρύθμιση δεν είναι ζήτημα που αφορά τους συνταξιούχους η το μακρινό μέλλον των εργαζόμενων, αλλά πρέπει να αποτελέσει casus belli για τους φοιτητές, τους οποίους πετάει εκτός επαγγέλματος επειδή οι εισφορές σε συνδυασμό με την ακραία φορολογία κάνει … ασύμφορο το να ασκείς το επάγγελμά σου!Το χαρτζιλίκι που τελικά θα καταλήγει στα χέρια σου θα είναι κάτω από το κόστος ζωής σου καταδικάζοντας σε είτε στον επιβιωτισμό, είτε στην μετανάστευση.

Επιπλέον, μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει η προσπάθεια της κυβέρνησης να ενεργοποιήσει αντανακλαστικά κοινωνικού κανιβαλισμού, όταν επιχειρεί να παρουσιάσει την κυριολεκτική σφαγή χιλιάδων εργαζόμενων ως ... εξισωτισμό στην κατανομή των βαρών και πλήγμα στους δήθεν προνομιούχους. Εδώ να υπενθυμίσουμε ότι αυτοί οι προνομιούχοι, ιδιαίτερα οι νέοι, εργάζονται κατά κανόνα περιστασιακά, με αμοιβές της τάξης των 500 – 800 ευρώ, χωρίς ωράριο, χωρίς συμμετοχή των εργοδοτών τους στις ασφαλιστικές εισφορές, χωρίς 13^ο και 14^ο μισθό και χωρίς κανένα δικαίωμα (υπερωρίες, άδειες κ.ο.κ.). Να θυμίσουμε επίσης ότι – ιδιαίτερα για την αριστερά – εξισωτισμός και ισότιμη κατανομή των βαρών ποτέ δε σήμαινε ισότητα στην εξαθλίωση και εξίσωση προς τα κάτω.

Σημειωτέον ότι αυτά αποτελούν την πρόταση της κυβέρνησης! Αυτά είναι ... οι κόκκινες γραμμές της! Η τελική μορφή των μέτρων θα συμφωνηθεί μετά από σκληρή…διαπραγματευση με την τρόικα, η οποία έχει ήδη κάνει σαφές ότι θέλει και την άμεση μείωση των ήδη καταβαλλόμενων συντάξεων! Ήδη οι καλοθελητές παντός είδους, έχουν ξεχυθεί κρώζοντας πόσο κοινωνικά δίκαιο και αναγκαίο είναι αυτό το νομοσχέδιο που κατέθεσε η συγκυβέρνηση, συνεχίζοντας το έργο των κυβερνήσεων που πέρασαν πάνω από μισθούς και συντάξεις, πετώντας τα λεφτά στην μαύρη τρύπα του χρέους, χαντακώνοντας την νεολαία στην ανεργία. Εκείνο που μεθοδικά αποκρύπτουν είναι η δυνατότητα να χαράξει ο λαός τον δικό του δρόμο κόντρα στην αποσάθρωση του ασφαλιστικού συστήματος και σε όλες τις μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας, κόντρα στην αποπληρωμή του χρέους που αποτελεί εφαλτήριο για όλες τις επιθέσεις που εξαπολύουν οι δανειστές και η κυβέρνηση ενάντια στον λαό και την νεολαία.

Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο!

ΤΟ ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ, ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ, ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 16/1, 12 ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ.

η συνέχεια εδώ...

Για μια αναγκαία συζήτηση μεταξύ των αγωνιστικών δυνάμεων του συλλόγου

Τα τελευταία πέντε μνημονιακά χρόνια συμπυκνώνουν ένα φάσμα πολιτικών και κινηματικών ακολουθιών, το εύρος και το βάθος των οποίων ο ελληνικός κοινωνικός σχηματισμός είχε αρκετές δεκαετίες να βιώσει. Η οικονομική κρίση έφερε το τέλος ενός κοινωνικού συμβολαίου δεκαετιών και μαζί την διάλυση των πολιτικών εκπροσωπήσεων που είχαν δομηθεί εντός αυτού. Ως συνέπεια, η πολιτική κρίση που εκδηλώθηκε άνοιξε ένα παράθυρο ευκαιρίας για την Αριστερά και τις δυνάμεις της εργασίας. Κληρονομημένες στρατηγικές και σχέδια παίχτηκαν στο πολιτικό και κινηματικό πεδίο, ενώ κοινωνικά και πολιτικά υποκείμενα ήρθαν αντιμέτωπα με ένα πλήθος πρωτότυπων ερωτημάτων και αντιφάσεων. Οι υπάρχουσες αυτές στρατηγικές είτε χρεοκόπησαν στο πλήρες τους και οδήγησαν στην ενσωμάτωση και στην επί της ουσίας αλλαγή στρατοπέδου για ένα κομμάτι της Αριστεράς που διακατεχόταν από έναν έντονο κυβερνητισμό και μια φιλοΕΕ αντίληψη, είτε έδειξαν τα όρια τους καθώς δεν μπόρεσαν να συγκροτήσουν εκείνο το πολιτικό σχέδιο και τις κοινωνικές πρακτικές, που θα μπορούσαν να ανασυγκροτήσουν το λαϊκό κίνημα, να απαντήσουν στο σήμερα με πειστικό και συγκροτημένο τρόπο, πως μπορεί να υπάρξει μια φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση. 

Σήμερα λοιπόν βρισκόμαστε σε μια συνθήκη όπου το δόγμα του  «δεν υπάρχει εναλλακτική», δεν υπάρχει δρόμος πέρα και έξω από τα μνημόνια, την φτώχεια, την ανεργία και την διάλυση των κοινωνικών παροχών έχει ηγεμονεύσει μεγάλο μέρος των λαϊκών στρωμάτων, κάτι που αποτυπώνεται και στα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα. Κάνοντας αυτή την παραδοχή θεωρούμε αναγκαίο το σύνολο της ριζοσπαστικής αριστεράς να προβληματιστεί και να αναζητήσει μια απάντηση σε πολιτικό, προγραμματικό και κινηματικό επίπεδο η οποία θα στοχεύει στην ανάταξη της παραπάνω συνθήκης.

Προφανώς, η παραπάνω κατάσταση βρίσκει την έκφρασή της και στο Πανεπιστήμιο. Η επέλαση των στρατηγικών τις εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης έχει αφήσει βαθύ σημάδι στους κοινωνικούς  χώρους των σχολών, ενώ τα διάφορα σχέδια της φοιτητικής αριστεράς που έχουν παιχτεί εντός του φοιτητικού κινήματος, αυτή τη στιγμή φαίνονται να μην μπορούν να απαντήσουν στο βάθος και το εύρος των ερωτημάτων.

Εκπαιδευτική Αναδιάρθρωση

Η μεταστροφή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  προδιαγράφει ένα νέο γύρο προσπάθειας να περάσουν και να εφαρμοστούν οι βασικές αιχμές τις εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Για εμάς, αυτές περιστρέφονται γύρω από τα εξής:

1) Μετασχηματισμός της προσδοκίας των  φοιτητών

2) Διάσπαση των πτυχίων και αποστοίχιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων

3) Εντατικοποίηση-πειθάρχηση

4) Αυταρχικοποίηση διοικήσεων-κατάργηση Φ.Σ.

5) Ένταση ιδιωτικοοικονομικής λειτουργίας

Η εμπέδωση διάφορων πτυχών της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στο εσωτερικό του Πανεπιστημίου είναι πλέον εμφανής σε πανελλαδικό επίπεδο κάτι που σημαίνει ότι στον συσχετισμό δύναμης εντός των ιδρυμάτων έχουμε χάσει μια σειρά από θέσεις. Η ανάταξη αυτής της της κατάστασης , που περνάει μέσα από την ανασυγκρότηση και την επανεμφάνιση του φοιτητικού κινήματος, σίγουρα είναι μια πολύ δύσκολη διαδικασία αλλά και αναγκαία εάν θέλουμε το Πανεπιστήμιο να συνεχίσει να αποτελεί έναν χώρο όπου η νεολαία θα συνεχίσει να πολιτικοποιείται, να αγωνίζεται και να διεκδικεί τα δικαιώματα της, να δημιουργεί κινήματα τα οποία θα έχουν ριζοσπαστικό και ανατρεπτικό χαρακτήρα και θα συνδέονται με την ευρύτερη πάλη των εργαζομένων και συνολικά του λαού.

Αποσυγκρότηση των δομών και των μαζικών διαδικασιών των Φοιτητικών Συλλόγων

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε την συνεχή απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών των συλλόγων από πλευράς των φοιτητών, την αποστροφή τους από κάθε έννοια πολιτικής, αλλά και την σταδιακή αποπτώχευση των δομών τους και των λειτουργιών τους. Από τις άμαζες Γενικές Συνελεύσεις (ή και την ανυπαρξία τους όπως φέτος στον Φ.Σ. Φιλοσοφικής και σε μια σειρά άλλων συλλόγων), μέχρι την μείωση της συμμετοχής στις φοιτητικές εκλογές, η κατάσταση χειροτερεύει συνεχώς. Αυτό υπογραμμίζει την εμφανή δυσκολία μαζικής επανεμφάνισης του φοιτητικού κινήματος, ενώ σκιαγραφεί τόσο τις επιπτώσεις της εμπέδωσης των αναδιαρθρωτικών πολιτικών (ειδικά όσον αφορά στο ιδεολογικό σκέλος τους) όσο και τις ανεπάρκειες της φοιτητικής αριστεράς. Το ζήτημα λοιπόν της αγωνιστικής ανασυγκρότησης των συλλόγων, της επαναλειτουργίας των διαδικασιών τους αλλά και το βάθεμα της δημοκρατίας σε αυτές οφείλει να βρίσκεται στο κέντρο της σκέψης και της πρακτικής μας.

Για εμάς μια σύγχρονη, πραγματικά μάχιμη και ριζοσπαστική φοιτητική αριστερά πρέπει να αναμετρηθεί με τα παραπάνω ερωτήματα. Η συζήτηση αυτή, πιο αναγκαία αλλά και πιο εφικτή από ποτέ πρέπει να ανοίξει. Άλλωστε εμείς όταν μιλάμε για την ανασύνθεση της ριζοσπαστικής αριστεράς, ή και συγκεκριμένα των φοιτητικών της κομματιών, δεν το κάνουμε από κάποια ιδεολογική εμμονή ή λόγω μιας ηττοπαθούς αντίληψης συσπείρωσης των ηττημένων. Μιλάμε για την αναγκαία ανασύνθεση της φυσιογνωμίας, των πρακτικών, της πολιτικής συγκρότησης αλλά και του περιεχομένου, η συζήτηση γύρω από το οποίο οφείλει και να αποτελεί και το κέντρο αυτής της διαδικασίας. Μιλάμε για μετασχηματισμούς σε όλα τα επίπεδα, στη βάση της αναγκαίας αποτίμησης των ελλειμματικών μας μετά από ένα γενναίο κοίταγμα στον καθρέφτη, για μια διαδικασία που θα πρέπει να κρατήσουμε όλες τις θετικές παρακαταθήκες, με βάση την εμπειρία του μαζικού φοιτητικού κινήματος των τελευταίων χρόνων, αλλά και μακριά από την ταυτοτική συγκρότηση, όλοι θα κληθούμε να αφήσουμε πίσω κομμάτια του παλιού μας εαυτού και να κατακτήσουμε συνολικά μια νέα, ανώτερη ποιότητα αριστερής ριζοσπαστικής συγκρότησης.

Στην παραπάνω βάση καλούμε τους συντρόφους μας από την Κίνηση Αριστερών Φιλοσοφικής, την Αριστερή Ενότητα Φιλοσοφικής αλλά και όποια άλλη αγωνιστική δύναμη και ανένταχτο φοιτητή ενδιαφέρεται πραγματικά να ξεκινήσουμε μια ανοιχτή συζήτηση πάνω στα επίδικα της εποχής για το φοιτητικό κίνημα, με ειλικρινή διάθεση κριτικής και αυτοκριτικής, για την περιγραφή σημείων σύγκλισης αλλά και διαφωνίας ώστε να αναζητηθούν πραγματικές συνθέσεις, με ορίζοντα την αναγκαία ανασύνθεση της ριζοσπαστικής φοιτητικής αριστεράς.

Με το βλέμμα πάντα στραμμένο στους αγώνες του αύριο, για το «πραγματικό κίνημα που ανατρέπει την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων»!

η συνέχεια εδώ...

JE SUIS PARIS? Μία ματιά στα γεγονότα…

«Σε μία Ευρώπη που αντιμετωπίζει το τεραστίων διαστάσεων προσφυγικό ζήτημα, σε μία Ευρώπη που την τελευταία πενταετία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανούς έντασης οικονομική κρίση και με τις συνέπειες μιας εξίσου πρωτοφανούς πολιτικής λιτότητας, σε μια τέτοια Ευρώπη έρχεται τώρα να προστεθεί η «τρομοκρατική υστερία», με πολύ δυσοίωνες συνέπειες για το πολιτικό μέλλον της ηπείρου…». Η παραπάνω θέση γάλλου δημοσιογράφου την τραγική νύχτα της 13/11 που 122 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από την τριπλή επίθεση στην γαλλική πρωτεύουσα, δεν θα μπορούσε να είναι πιο καίρια. Η αναβίωση της αντιτρομοκρατικής ρητορικής συμβαδίζει σχεδόν πάντα με την αναβίωση της αντί-ισλαμικής υστερίας, με την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, τις συντηρητικές πολιτικές. Είναι ζητούμενο ο γαλλικός, αλλά και συνολικότερα όλοι οι λαοί της Ευρώπης, να αντιληφθούν τις πραγματικές αιτίες που οδηγούν σε τέτοια τραγικά φαινόμενα και να αποφύγουμε την αναδίπλωση σε αντιδραστικές σκέψεις και πολιτικές που μόνο νερό ρίχνουν στον μύλο της «τρομοκρατίας».

«Εν αρχήν ἦν ο πόλεμος….»

Το ISIS δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι το «αρνητικό αποτύπωμα» των επί 10ετίας επεμβάσεων των χωρών της Δύσης στην περιοχή της Μέσης ανατολής, η προσπάθεια δηλαδή της γεωπολιτικής κυριαρχίας της Αμερικής και της Ευρώπης πάνω στα κράτη και τους λαούς της περιοχής. Ξεκινώντας από το Αφγανιστάν, έπειτα το Ιράκ και με πιο πρόσφατο παράδειγμα τη Συρία, οι ιμπεριαλιστικές πολεμικές επεμβάσεις έχουν οδηγήσει σε πλήρη αποσταθεροποίηση την περιοχή, ανατρέποντας πολιτικά καθεστώτα και διαταράσσοντας τον κοινωνικό ιστό αυτών των περιοχών με τον πόλεμο, την πείνα, την εξαθλίωση. Η συσσωρευμένη αντίδραση στους Δυτικούς και η οργή για τον πόλεμο κόχλαζε στις μουσουλμανικές κοινωνίες.

«Η γέννηση του θηρίου…»

Αυτό όμως που κατάφερε να μετατρέψει αυτή την αντίδραση στην μεγαλύτερη στρατιωτική-εγκληματική ισλαμιστικη οργάνωση, ήταν και πάλι η παρεμβατικότητα της Δύσης. Συγκεκριμένα, η Αμερική, αλλά και η Γαλλία είχε αναμειχθεί, επιχείρησε να στρέψει μέρος αυτής της αντίδρασης εναντίον του καθεστώτος της Συρίας, εκμεταλλευόμενη τις αντιπαλότητα μεταξύ των δογμάτων του Ισλάμ (σιίτες-σουνίτες). Υπάρχουν τρανταχτές αποδείξεις αποστολής εξοπλισμού και παροχής πολεμικής εκπαίδευσης από την CIA, προς μέλη ακραίων ισλαμιστικών οργανώσεων. Αυτή η διαδικασία εν τέλει γέννησε και το ISIS. Μόνο που παράλληλα με την επίθεση στην Συρία, το ισλαμικό κράτος έβαλε στο στόχαστρό του και τις χώρες της Δύσης. Η παραπάνω θεώρηση προκύπτει από μια σειρά ανεξάρτητων και μη συνδεδεμένων μεταξύ τους πηγών (αρχηγοί κρατών, πολιτικοί, δημοσιογράφοι) και αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την υποκρισία της «πολιτισμένης Δύσης», όταν κηρύσσει τον πόλεμο στην τρομοκρατία.

Και τώρα τι θα γίνει;

Ώρες μετά την επίθεση, ο πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Ολλάντ, διακήρυττε ότι θα επιζητήσει την κήρυξη κατάστασης εκτάκτου ανάγκης για διευρυμένο χρονικό διάστημα αλλά και την εφαρμογή στρατιωτικού νόμου σε «ορισμένες περιοχές της επικράτειας». Η αναστολή βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων, όπως του «συνέρχεσθαι», η λογοκρισία της πολιτικής έκφρασης, η παραβίαση προσωπικών δεδομένων (όπως e-mail) ήδη έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται στην Γαλλική πρωτεύουσα από την επαύριον της επίθεσης. Παράλληλα υπάρχει σοβαρή πιθανότητα με το «ορισμένες περιοχές» να στοχοποιούνται τα γκέτο και οι συνοικίες μεταναστών που αφθονούν στο Παρίσι και γενικότερα στη Γαλλία και ο κίνδυνος στοχοποίησης του μουσουλμανικού στοιχείου. Και όλα αυτά ενώ η Γαλλική Αεροπορία στις 14/11 πραγματοποίησε 20 βομβαρδισμούς στο έδαφος της Συρίας…

Παράλληλα, υπάρχει και το φλέγον ζήτημα των προσφύγων που φαίνεται ότι θα οδηγηθεί σε έντονη κρίση λόγω του χτυπήματος. Ήδη η μια σειρά από Ευρωπαϊκές χώρες έχουν κλείσει τα σύνορά τους ακυρώνοντας κάθε προσφυγική εισροή προς αυτές, ενώ η Πολωνία ανακοίνωσε ότι αρνείται να δεχτεί πρόσφυγες. Μια ενδεχόμενη συνολική άρνηση αποδοχής των προσφυγικών ρευμάτων είναι πολύ πιθανή και θα οδηγήσει σε φοβερή μοίρα τους ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο αλλά και θα μετατρέψει τις χώρες υποδοχής, όπως η Ελλάδα, σε χώρες εγκλωβισμού.

Υπάρχει, λοιπόν συνολικότερος κίνδυνος μέσα από την ανάδυση της αντί-τρομοκρατικής ιδεολογίας, να οδηγηθούμε σε αντιδραστικές και συντηρητικές πολιτικές και στην εθνικιστική αναδίπλωση της Ευρώπης, γεγονός άλλωστε που, όπως επισημαίνει ο γάλλος δημοσιογράφος, υποβοηθάται από την σκληρή πολιτική λιτότητας που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και από την παραβίαση των δημοκρατικών δικαιωμάτων των ευρωπαϊκών κρατών και λαών (όπως είναι οι περιπτώσεις της Ελλάδας και της Πορτογαλίας).

Για εμάς, είναι απαραίτητο να αντιληφθούν οι λαοί της Ευρώπης, ότι ο πόλεμος, οι επεμβάσεις οδηγούν στην αποσταθεροποίηση και αυτή με τη σειρά της στην αντίδραση και την «τρομοκρατία». Γι’ αυτό πρέπει να αγωνιστούμε ώστε να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που γεννούν την τρομοκρατία αλλά και το προσφυγικό πρόβλημα. Όπως επίσης, είναι χρέος όλων μας να μην επιτρέψουμε η χώρα μας, αλλά και συνολικά η Ευρώπη, να αναδιπλωθεί σε αντιδραστικές και αντιδημοκρατικές πολιτικές. Σε τελική ανάλυση, στο φαύλο κύκλο του πολέμου και της τρομοκρατίας, αυτοί που πάντα την «πληρώνουν» είναι ο απλός κόσμος, είτε πρόκειται για τον λαό της Συρίας που αναγκάζεται να εγκαταλείψει τα σπίτια του μπροστά στην απειλή του πολέμου, είτε για τον γαλλικό λαό που πληρώνει τις πολιτικές επιλογές και τις μεγαλομανείς φαντασιώσεις της κυβέρνησής του.

Για να ξαναγυρίσουμε λοιπόν στο αρχικό ερώτημα, je suis Paris?, εμείς απαντάμε όχι! Δεν είμαστε με το Παρίσι, είμαστε με τον γαλλικό λαό, είμαστε με όλους τους λαούς του κόσμου!

η συνέχεια εδώ...

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ – ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Οι παρακάτω δυνάμεις, αναγνωρίζοντας και προβάλλοντας την αναγκαιότητα διεξαγωγής Γενικής Συνέλευσης και υπεράσπισης της ίδιας της λειτουργίας του συλλόγου μας, υπογράφουμε τη συγκεκριμένη ανακοίνωση – καταγγελία, προκειμένου να ενημερώσουμε όλους τους φοιτητές της σχολής για τις εξελίξεις στον σύλλογό μας μετά τη διεξαγωγή της τελευταίας Γενικής Συνέλευσης, η οποία κατέληξε χωρίς απαρτία, αλλά και για την πρωτοβουλία μας να καλέσουμε σε νέα Γενική Συνέλευση με συλλογή υπογραφών!

Εισαγωγικά θέλουμε να τονίσουμε την αναγκαιότητα να διεξαχθεί μετά από πολύ καιρό Γενική Συνέλευση, η οποία να έχει τελικά απαρτία, ώστε ο φοιτητικός μας σύλλογος να συζητήσει και να πάρει αγωνιστική απόφαση ενόψει της πανεργατικής απεργίας στις 12/11, αλλά και ενόψει του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου. Η Γενική Συνέλευση είναι το ανώτερο αποφασιστικό όργανο του συλλόγου μας και γι’ αυτό θα πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά όλοι οι φοιτητές σε αυτήν!

Όσον αφορά τα τεκταινόμενα της προηγούμενης εβδομάδας: την Τρίτη 3/11 είχε καλεστεί Γενική Συνέλευση του συλλόγου Φιλοσοφικής με απόφαση διοικητικού συμβουλίου. Η Γενική Συνέλευση όμως, δυστυχώς. δεν μπόρεσε να πάρει απόφαση καθώς ο αριθμός των παρευρισκόμενων φοιτητών (193) ήταν κάτω από το όριο της απαρτίας (212). Παρόλα αυτά, το ΜΑΣ -ακριβώς επειδή πλειοψήφησε η πρότασή του- ανακοίνωσε πως ο σύλλογός μας πήρε απόφαση με το αδύναμο, όσο και σαθρό επιχείρημα ότι «αφού πραγματοποιήθηκε συζήτηση και παρευρέθηκαν τόσοι φοιτητές, ο σύλλογος πρέπει να πάρει απόφαση». Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι τα προηγούμενα χρόνια γενικές συνελεύσεις του συλλόγου μας με αντίστοιχη και μεγαλύτερη συμμετοχή (209 αντί για 212 άτομα) δεν είχαν πάρει απόφαση, με συμφωνία όλων των πολιτικών δυνάμεων που συμμετείχαν στη συνέλευση (και του ΜΑΣ). Όμως, στο πλαίσιο της προηγούμενης λογικής, το ΜΑΣ πήρε την πρωτοβουλία να κατεβάσει πανό με την υπογραφή του σ.φ. Φιλοσοφικής στην πορεία την Πέμπτη 5/5 και καταψήφισε την πρόταση για τη διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης την Τετάρτη 11/11 με την πρόφαση πως ο σύλλογος πήρε απόφαση (για συμμετοχή στην απεργία με το ΠΑΜΕ) στη Γενική Συνέλευση στις 3/3.

Το ΜΑΣ, με τη στάση του αυτή υπονομεύει τις συλλογικές κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος και συμβάλλει στον εκφυλισμό του συλλόγου και των οργάνων του. Ο αριθμός της απαρτίας στις Γενικές Συνελεύσεις δεν είναι «σχετικός» και δεν ορίζεται στο «περίπου», όπως -χωρίς ντροπή- έγραψαν οι εκπρόσωποι του ΜΑΣ στη συνεδρίαση του ΔΣ. Όπως και δεν είναι ένα ζήτημα τυπικό και γραφειοκρατικό, ούτε αφορά κάποια αριθμολαγνεία. Η απαρτία στις Γενικές Συνελεύσεις αφορά πρώτα και κύρια τη συγκρότηση και τη λειτουργία του συλλόγου και δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης και παζαρέματος. Ο αριθμός της απαρτίας στις Γενικές Συνελεύσεις ορίζεται στο 1/10ο των ψηφισάντων στις φοιτητικές εκλογές. Όμως, μετά από ομόφωνη απόφαση του ΔΣ του συλλόγου μας (παρόλη τη μείωση των ψηφισάντων τα τελευταία χρόνια) ακριβώς για την αποφυγή του εκφυλισμού των συλλογικών μας διαδικασιών, ο αριθμός της απαρτίας έχει παραμείνει στους 212 φοιτητές, η οποία τηρείται σε όλες τις προηγούμενες γενικές συνελεύσεις, από όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Σε ό,τι αφορά την πολιτική ουσία του ζητήματος, η στάση αυτή του ΜΑΣ, αποτελεί μια ξεκάθαρη αντιδημοκρατική προσπάθεια υπονόμευσης και εκφυλισμού του συλλόγου και αντικατάστασής του από τον εαυτό του. Είναι μια λογική αντιδημοκρατική και επικίνδυνη και πρέπει να καταγγελθεί από όλους τους φοιτητές της σχολής. Και πρέπει να είναι ξεκάθαρο σε όλους πως το ΜΑΣ ανέλαβε την πολιτική ευθύνη όχι μόνο να υποσκάψει τις συλλογικές δημοκρατικές μας κατακτήσεις, αλλά και να βάλει το λιθαράκι του ώστε ο σύλλογος μας να μη συζητήσει και να αποφασίσει για τη συμμετοχή του στην απεργία της Πέμπτης και στον τριήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου.

Κόντρα στην αδράνεια και τον εκφυλισμό, κόντρα στην υπονομευτική για τον φοιτητικό σύλλογο στάση του ΜΑΣ, οι παρακάτω πολιτικές δυνάμεις, υπερασπίζοντας τις συλλογικές μας διαδικασίες και τις συνδικαλιστικές κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος, δηλώνουμε καθαρά πως ο σύλλογός μας και δεν είναι τσιφλίκι ούτε του ΜΑΣ, ούτε και κανενός άλλου. Καταγγέλλουμε αυτές τις αντιδημοκρατικές ενέργειες και πρακτικές και καλούμε όλους τους φοιτητές να υπογράψουν και να συμμετέχουν στη Γενική Συνέλευση του συλλόγου μας την Τετάρτη 11 Νοέμβρη, στις 12.00, στην αίθουσα 313!

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΑΦ-ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

ΑΡΕΝ

ΠΟΡΕΙΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

η συνέχεια εδώ...