ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΟΛΑ!

    

   Είναι γεγονός ότι η πραγματικότητα που δημιουργήθηκε στα ελληνικά πανεπιστήμια από τις μνημονιακές πολιτικές είναι από κάθε άποψη καταστροφική για τους φοιτητές. Τα τελευταία 5 χρόνια λίγο πολύ ζήσαμε μια κατάσταση που βλέπαμε τα δικαιώματα και τα συμφέροντα μας να πλήττονται με απόλυτο τρόπο. Και πως να μην συνέβαινε αυτό όταν το κλείσιμο σχολών και τμημάτων μέσω του σχεδίου Αθηνά, οι διαγραφές φοιτητών, η περικοπή των φοιτητικών παροχών, οι απολύσεις διοικητικών ήταν μόνο μερικά από τα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε. Προφανώς όλα αυτά δεν μας άφησαν αδιάφορους, οι φοιτητές με τους αγώνες τους είτε απέκρουσαν την επίθεση είτε απονομιμοποιήσαν με πλήρη τρόπο στα μάτια της κοινωνίας το σύνολο αυτών των μέτρων.

   Όλη αυτή η κατεύθυνση διάλυσης του δημόσιου δωρεάν πανεπιστημίου προφανώς και παραμένει ακόμα ενεργή. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν θα μας χαριστεί τίποτα αν μείνουμε στην αδράνεια και περιμένουμε απλά από τον νέο υπουργό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είτε να εφαρμόσει τις διακυρήξεις του είτε να υιοθετήσει πάγια αιτήματα του φοιτητικού κινήματος στα οποία καμία αναφορά δεν έχει γίνει. Η εμπειρία που υπάρχει από την ιστορία των κινημάτων είναι ότι όταν αυτά αδρανοποιούνται και αναθέτουν στους από πάνω την υλοποίηση των αιτημάτων τους τότε αυτά σπάνια γίνονται πραγματικότητα. Έτσι εμείς λέμε ότι ήρθε η ώρα να αγωνιστούμε ακόμια περισσότερο, να διεκδικήσουμε μέσα από τις συλλογικές μας διαδικασίες και να τα πάρουμε πίσω όλα!

   Διεκδικούμε λοιπόν να πάρουμε πίσω όλα όσα χάσαμε τα τελευταία χρόνια της κοινωνικής καταστροφής, αλλά διεκδικούμε και ακόμα περισσότερα, νέες κατακτήσεις που θα βελτιώνουν τους όρους της φοιτητικής μας καθημερινότητας και της επαγγελματικής μας προοπτικής.

Η πραγματικότητα που θέλουμε να δημιουργήσουμε στο Πανεπιστήμιο  δεν μπορεί παρά να είναι απαλλαγμένη από:

·         τον νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, έναν νόμο που επέφερε το πιο σκληρό χτύπημα στο δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο.Με βαθειά αντιδημοκρατική βάση ο νόμος αυτός ήταν η αιτία που ο Φορτσάκης μπόρεσε να κάνει το ΕΚΠΑ στέκι των ΜΑΤ, που οι διαγραφές μπήκαν στην ημερήσια διάταξη και έγιναν πραγματική απειλή για χιλιάδες συμφοιτητές μας. Μαζί με τον νόμο πρέπει να φύγουν και το σύνολο των διατάξεων του όπως είναι η κατάργηση του ασύλου, η αυταρχική και αντιδημοκρατική δομή διοίκησης των συμβουλίων ιδρυμάτων και η εντατικοποίηση των σπουδών μας. Όπου έχουν ψηφιστεί οι Οργανισμοί των Ιδρυμάτων, ένα από τα μέσα εμπέδωσης του αντιδραστικού νόμου, πρέπει να απαιτήσουμε άμεσα την κατάργησή τους.

·         τα διασπασμένα πτυχία χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα και τους ατομικούς φακέλους προσόντων. Με απλά λόγια ζητάμε να παίρνουμε όλοι ένα πτυχίο που θα έχει αντίκρυσμα στην αγορά εργασίας και δεν θα το έχουμε για να το κορνιζάρουμε στον τοίχο μας. Ένα πτυχίο που θα μας δίνει κοινά επαγγελματικά δικαιώματα ώστε να μπορούμε αύριο να αγωνιζόμαστε μαζί για αυτά και όχι ο καθένας μόνος του!

·         την αξιολόγηση των ιδρυμάτων η οποία μοναδικό σκοπό έχει να οδηγήσει τμήματα και σχολές σε κλείσιμο. Η αξιολόγηση αποτέλεσε βασικό μοχλό πίεσης για την εφαρμογή του σχεδιόυ Αθηνά που εξαφάνιζε από τον χαρτη ολόκληρα τμήματα. Με τους αγώνες μας μέσω του φοιτητικού μας συλλόγου καταφέραμε στην Φιλοσοφική να μην κλείσει το τμήμα της Ψυχολογίας και να μην συγχωνευθούν τα ξενόγλωσσα. Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι αυτός ο μηχανισμός μόνο ενάντια στα συμφέροντα μας μπορεί να λειτουργήσει.

·         τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων οι οποίες οδήγησαν εκατοντάδες ανθρώπους στην ανεργία και διέλυσαν τις διοικητικές υπηρεσίες των σχολών.

·          την περικοπή των φοιτητικών παροχών. Η σίτηση, η στέγαση, τα συγγράμματα και η μεταφορά είναι δικαιώματα όλων μας τα οποία πρέπει να επανακατοχυρώσουμε.

·         Την μειωμένη χρηματοδότηση η οποία μαζί με τις απολύσεις των διοικητικών δημιούργησε συνθήκη υπολειτουργίας εώς και διάλυση των δομών των σχολών. Τα τελευταία 5 χρόνια η χρηματοδότηση  της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μειώθηκε πάνω από 70% ενώ τα αποθεματικά των ιδρυμάτων, όπως και αυτά των ασφαλιστικών ταμείων χάθηκαν σε μια νύχτα μέσω του PSI (...ναι τότε που μας «σώζανε» με το κούρεμα του εξωτερικού χρέους της χώρας το οποίο εν τέλει αυξήθηκε).

Εν τέλει αξίζει να αγωνιστούμε για την κατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης (κολλέγια, ΙΕΚ κλπ) και για την δημιουργία ενός μαζικού δημόσιου δωρεάν και δημοκρατικού πανεπιστημίου. Αξίζει να αγωνιστούμε για μια καλύτερη καθημερινότητα, για ένα αύριο με δικαιώματα και αξιοπρέπεια!

η συνέχεια εδώ...

Έφυγε από τη ζωή η συντρόφισσά μας Αλεξάνδρα (Αλέκα) Λέκκα

Στις 7 Γενάρη έφυγε από τη ζωή η συντρόφισσά μας Αλεξάνδρα (Αλέκα) Λέκκα, ιδρυτικό μέλος της Συνεργασίας Ανεξάρτητων Φιλοσοφικής (ΣΑΦ).

Η Αλέκα γεννήθηκε το 1965 στην Αθήνα και από τα μαθητικά της χρόνια στρατεύτηκε στην Αριστερά. Το 1982-3, μπαίνοντας στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, συμμετείχε στη δημιουργία της ΣΑΦ, ενός σχήματος που συμμετείχε στις Αριστερές Συσπειρώσεις Φοιτητών. Η ΣΑΦ ήταν ένα χωρίς προηγούμενο πείραμα διαμόρφωσης μιας συλλογικότητας που να συνδυάζει τη μαζική απεύθυνση με τον αγώνα ενάντια στον αστικό εκσυγχρονισμό στα πανεπιστήμια. Από τα φυλλάδια της ΣΑΦ, που ξέφευγαν από τον ιδεότυπο της παραταξιακής προκήρυξης, μέχρι τις εκδηλώσεις για την Ιστορία και το Σχολείο, και από τη μάχη ενάντια στα Εξάμηνα μέχρι τη μάχη ενάντια στη μεταρρύθμιση Κοντογιαννόπουλου, η Αλέκα συμμετείχε με τον πιο ενεργό τρόπο, αφήνοντας το δικό της ίχνος στο φοιτητικό κίνημα. Αδιόριστη εκπαιδευτικός στη δεκαετία του 1990 θα πάρει μέρος στους μεγάλους αγώνες ενάντια στην κατάργηση της επετηρίδας και το διαγωνισμό της ντροπής και θα διατελέσει πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Αδιορίστων Εκπαιδευτικών (ΠΕΑΕ). Παράλληλα θα εργαστεί, ως συμβασιούχος αρχαιολόγος στο Υπουργείο Πολιτισμού, στα εκπαιδευτικά προγράμματα. Μετά το διορισμό της ως φιλολόγου στη Μέση Εκπαίδευση θα εργαστεί στη Χίο και μετά στην Αθήνα, παραμένοντας ενεργή στο κίνημα των εκπαιδευτικών συμμετέχοντας ενεργά στις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις.

Την αποχαιρετούμε την Δευτέρα, στις 13:30, στο νεκροτραφείο του Κόκκινου Μύλου.

η συνέχεια εδώ...

Μισώ την πρωτοχρονιά. Του Αντόνιο Γκράμσι

Κάθε πρωί, καθώς ξυπνώ άλλη μια φορά κάτω από το πέπλο του ουρανού, νιώθω πως για μένα είναι πρωτοχρονιά. Γι΄ αυτό μισώ τις πρωτοχρονιές  με καθορισμένη ημερομηνία, που μετατρέπουν τη ζωή και το ανθρώπινο πνεύμα σε μια εμπορική επιχείρηση, με τον ωραίο τους απολογισμό, με τον ισολογισμό τους και την πρόβλεψη για το νέο διαχειριστικό έτος. 

Ακυρώνουν την αίσθηση της συνέχειας της ζωής και του πνεύματος. Καταλήγει κανείς να πιστεύει πραγματικά ότι μεταξύ των ετών υπάρχει συνέχεια, κι ότι ξεκινά μια νέα ιστορία, και βάζει κανείς στόχους, και μετανιώνει για τις αστοχίες κτλ κτλ. Αυτό είναι ένα γενικότερο σφάλμα των ημερομηνιών.

Λένε πως η χρονολογία είναι η ραχοκοκαλιά της ιστορίας - αυτό το παραδεχόμαστε. Όμως, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως υπάρχουν τέσσερις ή πέντε θεμελιώδεις ημερομηνίες, τις οποίες κάθε άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του τις έχει πάντα κατά νου,  που έχουν περιπαίξει την ιστορία. Κι αυτές είναι πρωτοχρονιές. Η πρωτοχρονιά της ρωμαϊκής ιστορίας ή του μεσαίωνα ή της νεωτερικότητας.

Κι έχουν γίνει τόσο διαπεραστικές και τόσο  απολιθωτικές που, κι εμείς οι ίδιοι εκπλησσόμαστε καμιά φορά αναλογιζόμενοι ότι η ζωή στην Ιταλία άρχισε το 752, κι ότι το 1490 ή το 1492 είναι σαν βουνά στα οποία η ανθρωπότητα αναρριχήθηκε ακαριαία φτάνοντας σε έναν νέο κόσμο, εισερχόμενη σε μια νέα ζωή.  Κι έτσι η ημερομηνία γίνεται ένα εμπόδιο, ένα παραπέτασμα που εμποδίζει να δούμε ότι η ζωή συνεχίζει να εκτυλίσσεται με το ίδιο, αμετάβλητο, βασικό  μοτίβο, χωρίς απότομες μεταβολές, με τον ίδιο τρόπο που στον κινηματογράφο σκίζεται το φιλμ κι έχουμε ένα διάλειμμα  εκτυφλωτικού φωτός. 

Γι' αυτό, μισώ την πρωτοχρονιά. Θέλω κάθε πρωινό νά 'ναι για μένα και μια πρωτοχρονιά. Κάθε μέρα θέλω να κάνω κι έναν προσωπικό απολογισμό, και να ανανεώνομαι κάθε μέρα. Καμιά μέρα καθορισμένη εκ των προτέρων για ανάπαυση. Τις παύσεις μου εγώ τις επιλέγω, όταν αισθάνομαι μεθυσμένος από έντονη ζωή και θέλω να κάνω μια βουτιά στη ζωικότητα για να αντλήσω από κει καινούρια δύναμη.    

Καμιά πνευματική αγκίστρωση. Κάθε ώρα της ζωής μου θά΄ θελα να είναι νέα, παρότι συνδεδεμένη με τις περασμένες. Καμία μέρα ξεφαντώματος με συλλογικές  στιχοπλοκές, που τις ανταλλάσσω με ξένους που δεν με ενδιαφέρουν. Επειδή ξεφάντωναν οι πρόγονοι των προγόνων μας κτλ πρέπει κι εμείς να αισθανόμαστε την ανάγκη του ξεφαντώματος. Όλα αυτά μου φέρνουν αναγούλα. 

η συνέχεια εδώ...

ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΔΕΝ ΑΡΓΟΥΝ ΠΟΛΥ ΑΚΟΜΗ... (ή ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ)

Στην ελλάδα της κοινωνική εξαθλίωσης....

Αδιαμφισβήτα οι πολιτικές που έχουν επιβλήθει στην Ελλάδα τα χρόνια του μνημονίου, είναι από τις πιο αντιλαϊικές που έχει βιώσει αυτός ο τόπος. Χιλίαδες άνθρωποι ζουν στα όρια της φτώχειας, στην ανεργία και στην επισφάλεια, οδηγούνται στην μετανάστευση και τη συλλογική κατάθλιψη, μέρα με την μέρα βλέπουν τα δικαιώματα τους να καταστρατηγούνται και βιώνουν την καταστολή στο πετσί τους. 

...και στο πανεπιστήμιο του Φορτσακισμού 

 Προσπαθεί με κάθε τρόπο να εμπεδωθεί πως η νεολαία και ο λαος είναι καταδικασμένοι σε ένα ανύπαρκτο μέλλον. Την ίδια στιγμή κάθε έννοια δημοσίου, δωρεάν και δημοκρατικού πανεπιστημιού ποδοπατάται. Το πανεπιστήμιο γίνεται ένα κάτεργο εντατικοπιήσης και αυταρχισμού. Τα πτυχία θεωρούνται κουρελόχαρτα, οι φοιτητές δενδικαιούμαστε να ορίσουμε τους όρους των σπουδών μας, οι εργολαβίες εισβάλλουν στις σχολές,βιώνουμε καθεστώς μπατσοκρατίας στα ιδρύματα και βρισκόμαστε πεταμένοι μέσα στα σκουπίδια.

Στο ΕΚΠΑ συγκεκριμένα, από τότε που ο πρύτανης-σερίφης Φορτσάκης ανέλαβε τα καθήκοντά του, μαθαίνουμε για απειλητικές ανακοινώσεις περί κατάργησης των φοιτητικών συλλόγων, βλέπουμε την αστυνομία (ιδιωτική ή μη) να κόβει βόλτες απο τους χώρους των σπουδών μας και να επιδίδεται σε ξυλοδαρμούς συμφοιτητών μας.

(Κι άλλα) σκουπίδια μέσα στις σχολές... 

 Βέβαια όχι μόνο στο ΕΚΠΑ αλλά σε όλα τα ιδρύματα οι αυταρχικές διοικήσεις και οι κυβερνητικές πολιτικές βρίσκουν συμμάχους στην παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ που υπερασπίζεται την κρατική τρομοκρατία και όλες τις μεταρρυθμίσεις.
Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ χειροκρότησε την καταπάτηση της απόφασης της γενικής συνέλευσης και το σπάσιμο της κατάληψης ένα προηγούμενο διάστημα στην Φιλοσοφική, κατηγόρησε τους φοιτητές της ΝΟΠΕ που στην προσπάθεια τους να υλοποιήσουν τις αποφάσεις των συλλόγων τους ξυλοκοπήθηκαν από τα ΜΑΤ και δεν δέχτηκε να καταγγείλλει τη δημοσιοποιήση των στοιχείων φοιτητή της Νομικής από την εφημερίδα Πρώτο Θέμα, παίζοντας το ρόλο του χαφιέ μέσα στο πανεπιστήμιο.

Πιο πρόσφατο γεγονός είναι η τοποθέτηση μέλους της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΑΠΘ σχετικά με την απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού, με άρθρο που φιλοξενούσε το site της παράταξης. Στο συγκεκριμένο άρθρο o αρθρογράφος επιχειρηματολογούσε υπέρ της στάσης της κυβέρνησης και του υπουργείου δικαιοσύνης, λέγοντας πως ακόμα κι αν ο ίδιος ο νόμος επιτρέπει στο Ν.Ρωμανό να παρακολουθήσει τα μαθήματα της σχολής του αυτό δεν πρέπει να του επιτραπεί διότι είναι “επικίνδυνος” για τους συναδέλφους του και καλεί μάλιστα τη δικαιοσύνη να μην υποχωρήσει της θέσης της και να μην δεχθεί τον “εκβιασμό” της απεργίας πείνας που κάνει ο Ρωμανός. Ταυτόχρονα, ο ΔΑΠίτης αρθρογράφος επιδίδεται σε ένα κρεσέντο προσωπικής επίθεσης στον Ν.Ρωμανό αποκαλώντας τον “αδίστακτο εγκληματία, επικίνδυνο για την κοινωνία”, “γόνο εύπορης οικογένειας με υπαρξιακά κενά” που “αντί να ξεκινήσει απαλλοτρίωση από την περιουσία της μαμάκας του, ξεκίνησε από τις τράπεζες”.

Αυτή είναι η τοποθέτηση της κυβερνητικής παράταξης για έναν άνθρωπο που παλεύει για τα αυτονόητα, για το δικαίωμα του στην παιδεία. Ο Ν.Ρωμανός, κρατούμενος και απεργός πείνας από τις 10 Νοεμβρίου δίνει στο νοσοκομείο Γεννηματάς την πιο οδυνηρή μάχη απέναντι στην αναλγησία της κρατικής εξουσίας που τόσο πολέμησε ενάντια της. Σε λίγες μέρες (6 Δεκέμβρη) συμπληρώνονται 6 χρόνια από τότε που ο Ρωμανός είδε τον φίλο του να σκοτώνεται μπροστά στα μάτια του, από τότε που η κυβέρνηση εγκαινίασε το μότο “στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες”.

Οι μέρες της μπλέ αφθονίας σας είναι μετρημένες... 

Οι κυβερνώντες και η καθεστωτική παράταξη της ΔΑΠ θα πρέπει να φοβούνται πως οι νύχτες οργής δεν αργούν να ξαναξεκινήσουν. Ο αγωνιζόμενος λαος και η νεολαία σε αυτόν τον τόπο έχουν δώσει -ουκ ολίγες φορές- την απάντηση που αρμόζει όταν ανθρωποι ξεψυχούν, βασανίζονται, υποφέρουν εξαιτίας της ανάλγητης κυρίαρχης πολιτικής. Έχουν δείξει πως μπορούν να διεκδικήσουν μια ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

η συνέχεια εδώ...

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ!

Για άλλη μια φορα πρύτανης του ΕΚΠΑ Φορτσάκης έδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι ήρθε για να επιβάλλει καθεστώς βίας και ανομίας στο Πανεπιστήμιο. Από την Τεταρτη το βραδυ στο κτήριο της ΝΟΠΕ επιβλήθηκε lock out από δυνάμεις των MAT και το επόμενο πρωί οι φοιτητές που συγκεντρώθηκαν με σκοπό να σπάσει ο αποκλεισμός του κτηρίου δέχτηκαν την αγρια καταστολή  των αστυνομικών δυνάμεων. Μάλιστα δυο φοιτητές μεταφέρθηκαν τραυματισμένοι στο νοσοκομείο μετά από την τραμπούκικη επίθεση των MAT.

Κόντρα στον αυταρχισμό και την καταστολή να απαντήσουμε με μαζικές κινητοποιήσεις! Να ξεκαθαρίσουμε ότι τον λόγο για το άσυλο τον έχουν οι φοιτητικοί σύλλογοι, ότι ο αυταρχισμός και η καταστολή δεν θα περάσουν στο Πανεπιστήμιο!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 13/11 ΣΤΙΣ 17:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14/11 ΣΤΙΣ 10:00 ΣΤΗΝ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ!

ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ!

η συνέχεια εδώ...

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ Φ.Σ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ 12/11

Αποτελέσματα :
Ενωτικό Αγωνιστικό : 128
ΜΑΣ : 103
Αγωνιστικές Κινήσεις : 3
Λευκά : 10
Άκυρα : 1

Αποφασίζουμε:

Κατάληψη της σχολής Πέμπτη 13/11 και Παρασκευή 14/11 με μεταφορά της κατάληψης στο χώρο του Πολυτεχνείου το τριήμερο του εορτασμού

Κινητοποίηση του ΦΣ ενάντια στον αυταρχισμό την Παρασκευή 14/11  και ώρα 10π.μ στο κτίριο της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ

Εκδήλωση του ΦΣ την Πέμπτη

Συμμετοχή στον τριήμερο εορτασμό για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου  από τις 15/11 μέχρι και τις 17/11 στο χώρο του Πολυτεχνείου

Συμμετοχή στην παλλαϊκή αντιιμπεριαλιστική πορεία για την επέτειο της εξέγερσης τη Δευτέρα 17/11

Συμμετοχή στις κινητοποιήσεις των διοικητικών υπαλλήλων που προχωρούν σε στάση εργασίας την Πέμπτη 13/11

Νέα Γενική Συνέλευση την Τρίτη 25/11

Συντονιστική επιτροπή κατάληψης μετά τη Γενική Συνέλευση

η συνέχεια εδώ...

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ. ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 29/10 ΣΤΙΣ 12 ΣΤΗΝ 313!

Όλοι στην συνέλευση για να δηλώσουμε για μια ακόμη φορα ότι δεν θέλουμε ένα Πανεπιστήμιο με διεγραμμενους φοιτητές, με αυταρχικές και αντιδημοκρατικές διοικήσεις, με security, με καθαρίστριες απλήρωτες και απολυμένες, με μια σχολη που μοιάζει με χωματερή!

Να δηλώσουμε ότι απαιτούμε να φύγει η κυβέρνηση που έχει επιβάλει σε λαό και νεολαία την φτώχεια την ανεργία και την μετανάστευση! Να συνδεθούμε με όλα τα κομμάτια της εκπαίδευσης που πλήττονται αυτή τη στιγμή -μαθητές, υπόλοιποι φοιτητικοί σύλλογοι, διοικητικοί υπάλληλοι, καθηγητές, δάσκαλοι, σχολικοί φυλακες- και όλοι μαζί να βρεθούμε στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 6 Νοέμβρη και να διεκδικήσουμε όλα όσα μας ανήκουν!

η συνέχεια εδώ...

ΘΗΤΕΙΑ ΦΟΡΤΣΑΚΗ : ΧΡΟΝΙΚΟ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΟΜΙΑΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

  

Τη Δευτέρα 13/10 οι φοιτητικοί σύλλογοι έχοντας πάρει απόφαση από τις γενικές τους συνελεύσεις πραγματοποίησαν κινητοποίηση στο κτήριο της πρυτανείας με στόχο να διεκδικήσουν τα αιτήματά τους και να τοποθετηθούν για τα προβλήματα των φοιτητών. Προς μεγάλη τους έκπληξη βρήκαν κλειδωμένη με λουκέτο την πύλη της πρυτανείας και ήρθαν αντιμέτωποι με διμοιρίες των ΜΑΤ που τους εμπόδιζαν να πλησιάσουν τον χώρο.Ακόμη και οι εργαζόμενοι του ιδρύματος βρίσκονταν όμηροι...

Πρόκειται για ένα περιστατικό πρωτοφανές για τα δεδομένα του ελληνικού πανεπιστημίου, αλλά και με διάρκεια,καθώς η κατάσταση αυτή διατηρήθηκε για μία βδομάδα μέχρι να αντιδράσουν οι εργαζόμενοι μαζί με τους φοιτητές. Είναι ενδεικτικό της νέας πρυτανικής αρχής και της πολιτικής που έρχεται να εφαρμόσει μέσα στο πανεπιστήμιο. Μιας πολιτικής δηλαδή που αναιρεί την δημοκρατία μέσα στο πανεπιστήμιο και που έρχεται να απαξιώσει τη ζωη στις σχολές και να διαλύσει τις σπουδές μας.

η συνέχεια εδώ...