Ένα εξαιρετικά πρωτότυπο βιντεάκι, από την ομάδα "Συνεργείο - Υπόγειες Παραγωγές". Αλληλεγγύη στις καταλήψεις

η συνέχεια εδώ...

Τα πάθη της ψυχολογίας σήμερα

Αρθρογράφος: 

Τσαλίκογλου Φωτεινή αναδημοσίευση από alfavita.gr

Με 25% ανέργους και με κατακόρυφη αύξηση των ψυχικών διαταραχών και των αυτοκτονιών, πόσο εύκολο είναι σήμερα να είσαι ψυχολόγος; Πόσο ματαιώνεσαι στον ρόλο σου; Πόσο οι προσδοκίες του κοινού για «μια καλή ζωή» είναι συμβατές με αυτά που μπορεί να προσφέρει η άσκηση ενός τέτοιου επαγγέλματος; 

«Να μην πονώ». «Να μην υποφέρω». «Να είμαι καλά». Πώς όμως και με τι τίμημα;

Το τι συμβαίνει μέσα στο πάσχον υποκείμενο ποτέ άλλοτε δεν ήταν συνυφασμένο τόσο στενά με το τι συμβαίνει εκεί-έξω-από-αυτό. Ποτέ άλλοτε η κατάθλιψη, το άγχος και τα ψυχοκοινωνικά προβλήματα δεν ήσαν τόσο στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους από ό,τι είναι σήμερα. Αν ο ψυχολόγος ή ο ψυχοθεραπευτής το αγνοήσει κινδυνεύει να γίνει μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της επίλυσής του. H ιατρικοποίηση του πόνου, το ενδο-ατομικό μοντέλο παροχής βοήθειας μοιάζει φτωχό και ανεπαρκές. 

Αν το σχεδόν καθολικό αίτημα «πώς να είμαι καλά» συνδέεται όλο και πιο πολύ και με το «πώς να έχω δουλειά» ή «πώς να μη χάσω αύριο αυτό που έχω σήμερα» τότε γίνεται κατανοητή η δυσκολία στην άσκηση του επαγγέλματος.

H ψυχολογία, το χαϊδεμένο και εν πολλοίς υπερτιμημένο παιδί του 20ού αιώνα, σήμερα μοιάζει και αυτή να ψάχνει και να ψάχνεται, να είναι αντιμέτωπη με σκοπέλους, εμπόδια και διαψεύσεις. 

Ενα από τα προβλήματά της, που σταθερά τη συνοδεύουν από τη γέννησή της, είναι ένα είδος παν-ψυχολογισμού. Ο καθένας θεωρεί τον εαυτό του «ολίγον ψυχολόγο». Ουδείς φυσικά διανοείται να ισχυρισθεί το ίδιο για επιστήμες όπως η βιολογία ή τα μαθηματικά.

η συνέχεια εδώ...

Σαν σήμερα «έφυγε» ο Νίκος Καζαντζάκης. Ένα κείμενο του για τη Ρόζα Λούξεμπουργκ

Ο σημαντικότερος ίσως σύγχρονος έλληνας λογοτέχνης- αλλά και ποιητής και θεατρικός συγγραφέας- πέθανε στις 26 Οκτώβρη 1957.

 

«Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;»

«Ξέρω τώρα— δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από το νου κι από την καρδιά, ανέβηκα πιο πάνω, είμαι λεύτερος. Αυτό θέλω. Δε θέλω τίποτα άλλο. Ζητούσα ελευτερία. Δεν είμαι το φως, είμαι η νύχτα— μα μια φλόγα λοχίζει ανάμεσα στα σωθικά μου και με τρώει. Είμαι η νύχτα που την τρώει το φως.

Ν΄ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω. Δε φοβούμαι μοναχός, δεν ελπίζω μοναχός, δε φωνάζω μοναχός μου. Μια παράταξη μεγάλη, μια φόρα του Σύμπαντου φοβάται, ελπίζει, φωνάζει μαζί μου.

η συνέχεια εδώ...

Η Σύγκλητος του ΕΚΠΑ καλεί την πανεπιστημιακή κοινότητα να μην προσέλθει σε καμία εκλογική διαδικασία για τα Σ.Δ., υπερασπιζόμενη το δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο!

Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών

                                                                      ΨHΦIΣMA

Η Σύγκλητος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στη σημερινή της συνεδρία της 25-10-2012, εκφράζει τον έντονο προβληματισμό της αναφορικά με την εξέλιξη των διαδικασιών εκλογής του Συμβουλίου Διοίκησης. Εκτιμά ότι τόσο η διαδικασία της επιστολικής, όσο και της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας είναι διαβλητές και αντιδημοκρατικές και για τους λόγους αυτούς αντιτίθεται σε αυτές.
Ασφαλώς και ο διορισμός των εσωτερικών μελών του Συμβουλίου προσβάλει βάναυσα το αυτοδιοίκητο του Πανεπιστημίου.
Η Σύγκλητος, με βάση τα παραπάνω, θεωρεί ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα δεν θα πρέπει να προσέλθει σε αυτές τις εκλογικές διαδικασίες, επιδεικνύοντας τη στάση που μέχρι σήμερα έχει τηρήσει για την υπεράσπιση όσων το Πανεπιστήμιο αντιπροσωπεύει.

                                                                                                        Από τη Γραμματεία Συγκλήτου

η συνέχεια εδώ...

"Ποιος είπε το πραγματικό ΟΧΙ;" Κείμενο της ΣΑΦ με αφορμή την επέτειο της εθνικής γιορτής της 28ης Οκτώβρη

Ποιός είπε το πραγματικό όχι;

Η φετινή επέτειος της 28^ης Οκτωβρίου έρχεται σε μια περίοδο κοινωνικού αναβρασμού που έφεραν τα τρια χρόνια συνεχόμενης επίθεσης κατά του ελληνικού λαού από τις πολιτικές της ΕΕ,του ΔΝΤ και των ντόπιων συνεργατών τους. Σε αυτή την ιδιαίτερη συγκυρία, οι ιστορικές αντιπαραθέσεις που ανοίγονταν κάθε χρόνο αποκτούν ειδική φόρτιση καθώς μέσα στην κρίση τα εθνικιστικά αντανακλαστικά έχουν οξυνθεί. Γι’ αυτό και είναι αναγκαίο, τη στιγμή που βλέπουμε τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής να υμνούν τους δολοφόνους ταγματασφαλίτες-συνεργάτες των Γερμανών, να ανατρέχουμε στα ιστορικά γεγονότα.

 
Το «ΟΧΙ» του Μεταξά και το ΟΧΙ του ελληνικού λαού

Ο ελληνικός λαός έλεγε, στη μεγάλη του πλειοψηφία, ότι αν ένας Έλληνας είναι ικανός να πει ναι στους Ιταλούς αυτός θα ήταν ο Μεταξάς, καθώς ήταν πάντοτε θαυμαστής του ιταλικού φασισμού και του γερμανικού ναζισμού.Τελικά,όμως,κάτω από την πίεση των βρετανικών συμφερόντων και της λαϊκής θέλησης, αναγκάστηκε να πει το ιστορικό «ΟΧΙ». Στην πραγματικότητα,ήταν ο λαός που πήρε στους ώμους του το ΟΧΙ, πλημμυρίζοντας του δρόμους της Αθήνας, κάνοντας μεγαλειώδεις διαδηλώσεις με κεντρικό σύνθημα «Θάνατος στο φασισμό» και   πολεμώντας ανυποχώρητα στα βουνά της Αλβανίας.

Να κάνουμε  τις παρελάσεις τους πορείες μας!

Σε αυτή την δύσκολη περίοδο για τον λαό, η φετινή επέτειος της 28^ης Οκτωβρίου πρέπει να πιάσει το νήμα της ιστορικής της παρακαταθήκης και να συνδεθεί με τους λαϊκούς αγώνες, με την αντίσταση απέναντι στα βάρβαρα μέτρα που αναιρούν τα δημοκρατικά κεκτημένα, εξαθλιώνοντας την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Οφείλουμε αυτή τη μέρα να δηλώσουμε άλλη μια φορά την αντίθεσή μας την υποτέλεια και στο φασισμό. Οφείλουμε να κάνουμε τις παρελάσεις τους πορείες μας!

η συνέχεια εδώ...

Ρόζα Παρκς: Η γυναίκα- σύμβολο στον αγώνα κατά του ρατσισμού στις ΗΠΑ

Ήταν 1 Δεκεμβρίου του 1955 όταν η Aφροαμερικανίδα Ρόζα Παρκς αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σ’ έναν λευκό άντρα, με αποτέλεσμα να συλληφθεί. Αυτή η πρωτοφανής κίνηση για την εποχή, έμελλε να σημαδέψει τον αγώνα των μαύρων για ίσα δικαιώματα στις ΗΠΑ.

η συνέχεια εδώ...

Πώς στρώθηκε ο δρόμος για τον φασισμό

του "πιτσιρίκου"... 

Αν μου ζητούσαν να επιλέξω μια φράση-κλειδί που ακουγόταν πολύ στην Ελλάδα τις προηγούμενες δυο δεκαετίες, δεν θα είχα κανένα ενδοιασμό: «Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε πολλές φορές από χιλιάδες χείλη απλών πολιτών. Μπορεί να την είπες κι εσύ. «Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε, ως απάντηση, από εκατοντάδες «καλλιτέχνες» και ηθοποιούς, όταν ερωτήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια για τα όσα συνέβαιναν στη χώρα μας. Το πίστευαν; Το έλεγαν γιατί ήθελαν να τα έχουν καλά με όλους και να μη χάσουν «πελάτες»; Πάντως, το έλεγαν.

Τις προηγούμενες δεκαετίες, η πολιτική στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο δημοφιλής όσο είναι σήμερα. Αν ξεκινούσες πολιτική συζήτηση, οι άνθρωποι δυσανασχετούσαν. Ήταν «βαρετό».

Κάτι ακόμα που δεν ήταν διόλου δημοφιλές στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες ήταν η γνώση και η πνευματικότητα. Ο χαρακτηρισμός «κουλτουριάρης» σου ερχόταν αμέσως σαν ταμπέλα όχι αν προσπαθούσες να πεις κάτι πολύ βαρύ και ασήκωτο αλλά αν έκανες το λάθος να ξεφύγεις λίγο από το Κλικ, το Nitro, το ποδόσφαιρο και τα τηλεοπτικά κλισέ.

η συνέχεια εδώ...

Πανελλαδική Συνάντηση Συλλόγων ΔΕΠ Παρωδία Εκλογών! Να σταματήσει τώρα η αντιδημοκρατική εκτροπή!

24 Οκτωβρίου 2012 

Για έναν περίπου χρόνο τρεις διαδοχικές μνημονιακές κυβερνήσεις δίνουν μάχη για να πραγματοποιηθούν οι εκλογές για τα Συμβούλια Διοίκησης στα Πανεπιστήμια ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία μετατροπής τους σε αυταρχικά ιδιωτικοποιημένα εκπαιδευτήρια. Θερμοί υποστηρικτές τους σε αυτή την προσπάθεια αποτελούν τα μεγάλα συγκροτήματα των ΜΜΕ καθώς και μια μικρή μερίδα «προθύμων» πανεπιστημιακών.

Παρόλα αυτά σε κανένα ΑΕΙ δεν έχουν γίνει οι εκλογές συμβουλίων γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των πανεπιστημιακών δασκάλων, των φοιτητών και των εργαζόμενων στα Πανεπιστήμια κατανοεί την ουσία των επιδιώξεών τους και αγωνίζεται ώστε οι νόμοι 4009/2011 και 4076/2012 να καταργηθούν. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση η κυβέρνηση δεν διστάζει να καταφύγει σε αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις και ηλεκτρονικά πραξικοπήματα για να επιβάλει τις επιλογές της.

η συνέχεια εδώ...