Είναι γνωστό σε όλους ότι ο Γκλεν Γκουλντ παρουσίασε μια εκκεντρική
οπτική στην πιανιστική τέχνη, ειδικά σε έργα του Μπαχ. Η εκκεντρικότητα
αυτή όμως δεν αποτυπωνόταν μόνο στο κλαβέ του πιάνου, αλλά σε όλες τις
εκφάνσεις της καθημερινότητας του Γκουλντ. Όπως και σε πολλές άλλες
περιπτώσεις τα όρια μεταξύ τρέλας και ιδιοφυίας είναι δυσδιάκριτα.
Με ποιον τρόπο λοιπόν μια -έστω φαινομενικά- διαταραγμένη ιδιοσυγκρασία
οδηγείται σε αυτά τα καλλιτεχνικά αποτελέσματα; Με ποιον τρόπο
διαπλέκονται η μουσική ταυτότητα του Γκουλντ με τον υπόλοιπο ψυχισμό
του; Αυτά τα ερωτήματα αποπειράθηκαν να απαντήσουν τέσσερις ψυχαναλητές
από το Κέντρο Μελέτης και Ερευνας της
Αναλυτικής Κλινικής (CERCLE) του Στρασβούργου. Διαβάζουν κείμενά του
και,
μέσω της λακανικής σκέψης, ερμηνεύουν τα όσα συνδέουν τη μουσική, το
σώμα, τη γραφή και τη δημιουργία.
η συνέχεια εδώ...



