ΔΑΠ-ΝΔΦΚ: συμμέτοχη και συνένοχη στη διάλυση του δημόσιου, δωρεάν Πανεπιστημίου

Καταγελίες σε αγωνιζόμενους φοιτητές
απουσία από κάθε συνέλευση/διαδήλωση/δράση
ανακοινώσεις που υποσκάπτουν τον αγώνα των διοικητικών
δήθεν ακομμάτιστη Πρωτοβουλία για ''ανοιχτές σχολές''

ή αλλιώς

ΔΑΠ- ΝΔΦΚ: η κυβερνητική παράταξη

Ενώ οι διοικητικοί υπάλληλοι του Πανεπιστημίου Αθηνών μπαίνουν στην 6η εβδομάδα κινητοποιήσεων και απεργιών, η ΔΑΠ- ΝΔΦΚ όλο αυτό το διάστημα υποσκάπτει τον αγώνα τους. Ποντάροντας στην –εύλογη- αγωνία των φοιτητών για το πότε θα ανοίξουν οι σχολές, πότε θα γίνουν οι εξεταστικές κτλ. προβάλλει ως η μόνη δύναμη εντός του ελληνικού Πανεπιστημίου που ζητά ξεκάθαρα άνοιγμα των σχολών και «κλείσιμο» του αγώνα. Έρχεται να εξυπηρετήσει για άλλη μια φορά τα συμφέροντα του κομματικού της φορέα, της ΝΔ.
Στηρίζει εκ των έσω τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες. Στηρίζει, δηλαδή, όσους επιχειρούν να αφήσουν τα Ιδρύματα χωρίς προσωπικό. Όσους θέλουν να διαλύσουν την ποιότητα των σπουδών μας- γιατί μην ξεχνάμε ότι οι απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων ανοίγουν το δρόμο για εκ νέου περικοπές στην χρηματοδότηση, για δίδακτρα, για απολύσεις διδακτικού προσωπικού, για μειώσεις εισακτέων φοιτητών. Επί της ουσίας, λοιπόν, η ΔΑΠ στηρίζει όσους δεν τους αφορά το μέλλον του δημόσιου Πανεπιστημίου.
Τα Ιδρύματα δεν πρέπει μα είναι κλειστά. Δεν τα έκλεισαν όμως ούτε οι διοικητικοί, ούτε οι φοιτητές. Τα Πανεπιστήμια έκλεισαν οι πολιτικές της κυβέρνησης με την υποχρηματοδότηση και την υποστελέχωση .Οι ελλείψεις, τα προβλήματα και όσα αποστρεφόμαστε στο δημόσιο Πανεπιστήμιο δεν λύνονται με δήθεν αξιολογήσεις που έχουν- εντέλει- ένα και μόνο στόχο, τις απολύσεις, τη διάλυση της δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

η συνέχεια εδώ...

Ο Γ. Κατρούγκαλος (καθηγητής συνταγματικού δικαίου) περί βίας και "βίας".

Πάγκαλος, Πρετεντέρης, Σώτη και λοιποί εκφραστές ενός συστήματος το οποίο "έριξε τη χώρα στα βράχια" μπροστά στην επιστημονική αποδόμηση της αντίληψης η οποία βάζει στο ιδίο τσουβάλι τη (βίαιη) υπεράσπιση μιας γυναίκιας μπροστά στο βιασμό, τις καταλήψεις μαθητών και το μαχαίρι του χρυσαυγίτη Ρουπακιά, κατά το "καταδίκη της βίας απ' όπου και αν προέρχεται''.

η συνέχεια εδώ...

ΟΛΜΕ: Καταγγελία για τη δίωξη των μαθητών στη Λαμία

Η ανακοίνωση της ΟΛΜΕ

Σε μια πρωτοφανή επίθεση αυταρχισμού κυβέρνηση και δικαιοσύνη, προχώρησαν στη σύλληψη, δίκη και καταδίκη μαθητών που συμμετείχαν στην κατάληψη του 1ου ΕΠΑΛ Λαμίας.

Αφού πρώτα κατήργησαν με συνοπτικές διαδικασίες τις ειδικότητές τους, αφού τα ανάγκασαν ή να αλλάξουν ειδικότητα στα μισά των σπουδών τους ή να στραφούν στην Ιδιωτική Εκπαίδευση, αφού υποχρηματοδοτούν χρόνια τώρα τα σχολεία τους, τους αφαιρούν και το δικαίωμα να αντιδρούν και να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εκπαίδευσης και το αυτονόητο δικαίωμα στη μόρφωση και στην Δωρεάν εκπαίδευση, ποινικοποιώντας κάθε μορφή αντίδρασης και διαμαρτυρίας.

Παράλληλα, σε πολλά Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας καλούνται καθημερινά μαθητές και γονείς να καταθέσουν σε αστυνομικά τμήματα επειδή συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις το προηγούμενο διάστημα. Πιέζουν τους διευθυντές των σχολείων να δώσουν ονόματα μαθητών στην Αστυνομία.

η συνέχεια εδώ...

Απάντηση στα τελεσίγραφα Αρβανιτόπουλου - Στα "κρύα του λουτρού" οι απειλές του Υπουργού

αναδημοσίευση από alfavita.gr

Στα κρύα του λουτρού έμεινε για μία ακόμα φορά ο υπουργός Παιδείας, καθώς και το τελεσίγραφο για τη διαθεσιμότητα στα πανεπιστήμια έληξε, χωρίς ο Κ. Αρβανιτόπουλος να έχει πάρει αυτό που ζητούσε: Τους καταλόγους με τα ονόματα και τα προσόντα των διοικητικών υπαλλήλων των 8 πανεπιστημιακών ιδρυμάτων που ήταν προαπαιτούμενο για την εφαρμογή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης. Χωρίς τους καταλόγους αυτούς, δεν μπορεί να προχωρήσει η διαδικασία της διαθεσιμότητας, αφού δεν μπορεί να γίνει η μοριοδότηση των υπαλλήλων, η οποία και θα υποδείξει τα 1.349 θύματα.

Τα πανεπιστήμια, παρά τα τελεσίγραφα, τις προσπάθειες διάσπασης, τις φοβέρες, τις απειλές, τις μηνυτήριες αναφορές και τις εισαγγελικές παραγγελίες, δεν έδωσαν στον Κ. Αρβανιτόπουλο τα στοιχεία, γεγονός που όχι μόνο τον εξόργισε. Ήδη οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι του καταλόγιζαν ευθύνες, τόσο επειδή καθυστέρησε να ξεκινήσει τη διαδικασία, όσο και για τους ατυχείς χειρισμούς του. Όταν την Τετάρτη, έληξε το τελεσίγραφο, χωρίς να έχουν συγκεντρωθεί τα στοιχεία, ο υπουργός Παιδείας βρέθηκε σοβαρά εκτεθειμένος έναντι των αντιπάλων του και κυρίως των έμμεσων προϊσταμένων του στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Οι κραυγές των συνεργατών του ότι «ουδείς δικαιούται να υπονομεύει την εθνική προσπάθεια» αντανακλούσαν τον προσωπικό πανικό του υπουργού, μήπως ο ίδιος υποδειχθεί ως... υπονομευτής. Στην αναμέτρηση της προηγούμενης εβδομάδας, ο Κ. Αρβανιτόπουλος σημείωσε μία ακόμα ήττα.

Για όσους γνωρίζουν τις αρχές δικαίου και ορθολογισμού που διέπουν την πανεπιστημιακή κοινότητα, και ο υπουργός Παιδείας με την ιδιότητα του πανεπιστημιακού θα έπρεπε να τις γνωρίζει, δεν ήταν έκπληξη αυτό που συνέβη. Εργαζόμενοι, διδάσκοντες, φοιτητές, θεσμικοί εκπρόσωποι και συλλογικά όργανα των ιδρυμάτων, όλοι μαζί αντιστέκονται σθεναρά στην επιβολή του μέτρου της διαθεσιμότητας. Όχι μόνο για λόγους αλληλεγγύης σε όσους οδηγούνται στην πυρά των απολύσεων, αλλά και επειδή τα πανεπιστήμια, που έχουν δεχτεί απανωτά χτυπήματα, οδηγούνται σε απόλυτο μαρασμό, χωρίς προοπτικές ανάκαμψης. Αυτή η πραγματικότητα, την οποία ανέδειξαν με κάθε τρόπο και την τεκμηρίωσαν με στοιχεία και έρευνες, όπως ξέρουν να τεκμηριώνουν οι πανεπιστημιακοί, έδωσε σάρκα και οστά σε έναν αγώνα που διανύει το δεύτερο μήνα ζωής.

η συνέχεια εδώ...

Γιατί το Ε.Κ.Π.Α είναι κλειστό;

Κείμενο της ΣΑΦ/εαακ για τους πρωτοετείς φοιτητές

Για τον αγώνα των εργαζομένων στα πανεπιστήμια

Τις τελευταίες πέντε βδομάδες το Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει αναστείλει κάθε λειτουργία του. Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί έχει προκαλέσει μεγάλη σύγχυση και πολλά ερωτήματα ειδικά σε στους νεοεισαχθέντες που περιμένουν να εγγραφούν και να ξεκινήσουν τις σπουδές τους.

                                                                 

 Γιατί συμβαίνει αυτό;

Το Πανεπιστήμιο είναι κλειστό γιατί οι διοικητικοί του υπάλληλοι απεργούν. Απεργούν ενάντια στην προσπάθεια του Υπουργείου να απολύσει 500 από αυτούς. Σε μια συγκυρία που το πανεπιστήμιο υποχρηματοδοτείται (μάλιστα στο προσχέδιο του φετινού προϋπολογισμού προβλέπεται περαιτέρω μείωση κατά 33εκ. στα κανδύλια για ΑΕΙ-ΤΕΙ) και υποστελεχώνεται σε εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό, ο υπουργός, υπακούοντας στις εντολές τις τρόικας για απολύσεις στο δημόσιο, επιχειρεί να μειώσει σχεδόν κατά 50% το προσωπικό. Αυτό θα οδηγήσει σε λειτουργικά κενά στις γραμματείες, τις βιβλιοθήκες, τα εργαστήρια, της κλινικές και ουσιαστικά στην αδυναμία του ιδρύματος να επιτελέσει της λειτουργίες του, από τις εγγραφές μέχρι το εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο. Ο αγώνας των διοικητικών υπαλλήλων επομένως είναι αγώνας για το ίδιο το πανεπιστήμιο, για να μπορούν τα ιδρύματα να λειτουργήσουν και να εκπληρώσουν το έργο τους.

                                    

η συνέχεια εδώ...

Οι διανοούμενοι και η... ‘σιγή ιχθύος’ του Πουλικάκου.

 Της Μαρίας Τριαντοπούλου 

TVXS

Φαντάζομαι ότι σχεδόν όλη η Ελλάδα πια θα έχει μάθει ή θα έχει δει τη στιγμή που ο Δημήτρης Πουλικάκος στην εκπομπή ΑΝΑΤΡΟΠΗ του Γιάννη Πρετεντέρη ξεσπάθωσε κυριολεκτικά εναντίον του κ. Πρετεντέρη και του καλεσμένου του κ. Βορίδη, όταν και οι δύο παρίσταναν τους έκπληκτους με τις αποκαλύψεις για τη Χρυσή Αυγή, και είπε αλήθειες που καιρός πια ήταν να ειπωθούν ανοικτά και στον αέρα. Σε συνέντευξή του κάποιες μέρες μετά από αυτό το γεγονός στην Πόλυ Κρημνιώτη και σε ερώτηση της σχετικά με τη στάση των διανοούμενων στις κρίσιμες στιγμές που περνάει η χώρα εκείνος απάντησε «Οι ‘διανοούμενοι’- πλην ελαχίστων εξαιρέσεων - τηρούν σιγή ιχθύος. Ντροπή τους!!!»

Δεν υπάρχει στο μυαλό μου καμία αμφιβολία ότι ο κ. Πουλικάκος θα είχε απόλυτο δίκιο ΑΝ συνέβαινε αυτό. Και η αλήθεια είναι ότι και γω για πολλά χρόνια το ίδιο σκεφτόμουν και μόνιμα αναρωτιόμουν που στο καλό κρύβονται οι πνευματικοί μας άνθρωποι, οι διανοούμενοι; Γιατί δεν βγαίνουν να μιλήσουν, να ηγηθούν, να βοηθήσουν τη χώρα να σηκωθεί από το τέλμα στο οποίο βυθίζεται καθημερινά, και εναπόθετα ομολογουμένως αρκετές ελπίδες πάνω στους πολυμαθείς ώμους τους.

η συνέχεια εδώ...

Αντιφασιστική-αντιρατσιστική συναυλία στη μνήμη του αγωνιστή αντιφασίστα Παύλου Φύσσα

η συνέχεια εδώ...

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΛΕΙΝΕΙ. Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ.

ΤΟ ΕΚΠΑ , ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΡΟΛΑ.Το ίδιο και το ΕΜΠ το ΑΠΘ, το Πανεπιστήμιο Κρήτης και πολλά άλλα ιδρύματα που αδυνατούν να λειτουργήσουν με τις απολύσεις μεγάλου μέρους των διοικητικών υπαλλήλων τους. Η κίνηση αυτή της κυβέρνησης που ουσιαστικά την καθιστά υπεύθυνη για το “λουκέτο”, μπορεί να μοιάζει παράλογη, μάλλον όμως πρόκειται περί μιας μεθοδευμένης , αν και σπασμοδικής στην εκτέλεσή της, στρατηγικής. Δεν είναι άλλη παρά το άνοιγμα του δρόμου προς την ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΕΝΑ → ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ, ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΔΕΝ ΑΠΟΛΥΘΟΥΝ. Καταρχάς, με την “κατακρεούργηση” του προσωπικού των πανεπιστημίων προκύπτει ένα λειτουργικό κενό στις ποικίλες διοικητικές υπηρεσίες των σχολών (οικονομικές, λογιστικές, τεχνικές, γραματείες, βιβλιοθηκονόμοι, επιστασία, θυρωροί-φύλακες) που στελεχώνονται από υπαλλήλους Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (τους γνωστούς μας ΙΔΑΧ). Πώς λοιπόν θα καληφθεί αυτό το κενό, δεδομένης και της προβλεπόμενης μείωσης της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων κατα 56% ; Μια πολύ λογική εκτίμηση είναι η ιδιωτικοποίηση των διοικητικών υπηρεσιών του πανεπιστημίου, μέσω εργολαβιών, όπως άλλωστε συμβάινει ήδη με τις καθαρίστριες, τα κυλικεία, ενώ ήδη η έκδοση του φοιτητικού πάσο έχει ανατεθεί σε εταιρίες κινητής τηλεφωνίας. Και επειδή “λεφτά δεν υπάρχουν” είναι εξίσου εύλογη η εκτίμηση ότι το κόστος (των ιδιωτικών πλέον) υπηρεσιών θα επιβαρύνει τους ίδιους τους σπουδαστές με τη μορφή διδάκτρων. Και ας μην αναφερθούμε καλύτερα στον εργασιακό μεσαίωνα που θα επικρατεί στους διοικητικούς υπαλλήλους.
Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΜΑΡΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΣΤΡΩΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ. Υπάρχει όμως και ένα άλλο “λειτουργικό κενό” που πρέπει να καλυφθεί, ένα κενό που προκύπτει από την διάλυση των σπουδών , την υποβάθμιση των πτυχίων και την γενικότερη μείωση της αξίας των δημοσίων ιδρυμάτων. 'Ενα κενό που καλούνται να γεμίσουν τα ιδιωτικά ιδρύματα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι την στιγμή που τα τρία μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας (τα οποία παράγουν το 80% του ακαδημαϊκού και ερευνητικού έργου) βάζουν λουκέτο, το Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων (ΣΑΕΠ) προχωράει σε αναγνωρίσεις πτυχίων από ιδιωτικά κολέγια.

η συνέχεια εδώ...