Στην εποχή του Μνημονίου, όταν η ανεργία εκτινάσσεται στα ύψη, κάθε εργασιακό κεκτημένο καταστρατηγείται και οι κοινωνικές παροχές διαλύονται, η εκπαίδευση δε θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη. Στόχος του υπουργείου; Σίγουρα όχι αλλαγές που, αγγίζουν τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης. Ορισμένες από αυτές, εξάλλου, τις έχουμε ήδη δει να εφαρμόζονται στα πανεπιστήμιά μας (περικοπές συγγραμμάτων, νέο «πάσο», κατάργηση δημόσιων παροχών στις φοιτητικές εστίες κτλ) και ξέρουμε πως είναι αλλαγές που δεν ανταποκρίνονται στο ελάχιστο στις πραγματικές ανάγκες του μαθητή και του φοιτητή, αλλά μονάχα στην ανάγκη προσαρμογής της δημόσιας εκπαίδευσης στις «νέες συνθήκες», στην αποδοτικότητα, στην ανταγωνιστικότητα και επιχειρηματικότητα της αγοράς εργασίας, και στην προσπάθεια διαμόρφωσης ενός νέου μοντέλου εργαζομένου, φθηνού, αναλώσιμου, ευέλικτου και υποταγμένου.
Σε αυτό το πλαίσιο συντελούνται και οι αλλαγές στο «νέο λύκειο» που μόνο ως επικοινωνιακά τρικ μπορούν να ειδωθούν:
Τα επικοινωνιακά τρικ: Λιγότερα μαθήματα, ερευνητικές εργασίες, ελεύθερος χρόνος! Πρώτα ο μαθητής! Αυτά είναι, μαζί με τις χιλιοπαιγμένες υποσχέσεις τα συνθήματα του Υπουργείου Παιδείας για το «νέο Λύκειο».
η συνέχεια εδώ...